Гар ту гули чеҳра дар ое ба чамани масти имрӯз

گر تو گل چهره در آیی به چمن مست امروز

Мо бидонем ки дар боғ гулӣ ҳаст имрӯз

ما بدانیم که در باغ گلی هست امروز

Гуфтае : бар сари онам ки бигирам дастат

گفته‌ای: بر سر آنم که بگیرم دستت

Нақдро бош , ки ман май рӯм аз дасти имрӯз

نقد را باش، که من می‌روم از دست امروز

Бо чунон донаи холӣ ки ту бар лаб зада Эй

با چنان دانهٔ خالی که تو بر لب زده‌ای

Ман бар онам ки з домат натавон ҷусти имрӯз

من بر آنم که ز دامت نتوان جست امروز

Рухи гули ранги ту баси хӯн ки бирезади фардо

رخ گل رنگ تو بس خون که بریزد فردا

Даҳани танги ту баси тавба ки бишикаст имрӯз

دهن تنگ تو بس توبه که بشکست امروز

Чашми таркати ҳама бар сина ман хоҳад зад

چشم ترکت همه بر سینهٔ من خواهد زد

Ҳар хадангӣ ки раҳо мекунӣ аз шасти имрӯз

هر خدنگی که رها می‌کنی از شست امروز

Дили мангар ба гулистон наравад маъзӯраст

دل من گر به گلستان نرود معذورست

Ки басии хори ҷафо дар ҷигарам хаст имрӯз

که بسی خار جفا در جگرم خست امروز

Дай чу зулфи тугар ошуфта шудам нест аҷаб

دی چو زلف تو گر آشفته شدم نیست عجب

Аҷаб инаст ки чун чашми туами масти имрӯз

عجب این است  که چون چشم  توام مست امروز

Гар бидонам ки ту бар ман гузарӣ хоҳӣ кард

گر بدانم که تو بر من گذری خواهی کرد

Бар сари роҳи ту чун хок шавам пасти имрӯз

بر سر راه تو چون خاک شوم پست امروز

Авҳадигар ба сухани даст фасеҳон барбаст

اوحدی گر به سخن دست فصیحان بربست

Шуд ба занҷири сари зулф ту побаст имрӯз

شد به زنجیر سر زلف تو پابست امروز