Ком дилам нашуд зи даҳонати раво ҳануз

کام دلم نشد ز دهانت روا هنوز

Ва он дардро ки буд накардам даво ҳануз

و آن درد را که بود نکردم دوا هنوز

Бегонаи гаштам аз ҳамаи хубон ба меҳри ту

بیگانه گشتم از همه خوبان به مهر تو

Вони моҳи шӯх дида нагашт ошно ҳануз

وآن ماه شوخ دیده نگشت آشنا هنوز

Олами зи моҷарои дили риши ман параст

عالم ز ماجرای دل ریش من پرست

Бо ҳеҷ кас нагуфта ман ин моҷаро ҳануз

با هیچ کس نگفته من این ماجرا هنوز

эй дил , манол дар қадами аввал аз газанд

ای دل، منال در قدم اول از گزند

Аз роҳи ишқ ӯ ту чаҳ дидӣ ? биё ҳануз

از راه عشق او تو چه دیدی؟ بیا هنوز

Моро худоӣ дар азол аз меҳр ӯ сиришт

ما را خدای در ازل از مهر او سرشت

Нокардаи ҳеҷ нисбати ҳиссии бмо ҳануз

ناکرده هیچ نسبت حسی بما هنوز

Ҳар шаби висол ӯ ба дуо хоҳам аз худо

هر شب وصال او به دعا خواهم از خدا

Дардо ! ки мустаҷоб нагашт ин дуо ҳануз

دردا! که مستجاب نگشت این دعا هنوز

ӯгар қафои занони з дар худ брондм

او گر قفا زنان ز در خود براندم

Чашмам ба роҳ бошаду рӯ аз қафо ҳануз

چشمم به راه باشد و رو از قفا هنوز

Рӯзии насим бар сари зулфаш гузор кард

روزی نسیم بر سر زلفش گذار کرد

Зон рӯзи буи ғолия дорад сабо ҳануз

زان روز بوی غالیه دارد صبا هنوز

Як зарраи меҳр ӯ ба дил осмон расед

یک ذره مهر او به دل آسمان رسید

Чун зарра рақс мекунад андари ҳаво ҳануз

چون ذره رقص می‌کند اندر هوا هنوز

Чашмам бар остон дар ӯ шабӣ гирист

چشمم بر آستان در او شبی گریست

Хӯн май дамади зи хок дар он саро ҳануз

خون می‌دمد ز خاک در آن سرا هنوز

эй Авҳадӣ , ту ҳоли дили ман з ман мапурс

ای اوحدی، تو حال دل من ز من مپرس

Кон дил бирафт ва боз наомад баҷо ҳануз

کان دل برفت و باز نیامد بجا هنوز