Дар замири мо нмигнҷди бғир аз дӯсти кас

در ضمیر ما نمیگنجد بغیر از دوست کس

Ҳар ду оламро ба душмани даҳ , ки моро дӯсти бас

هر دو عالم را به دشمن ده، که ما را دوست بس

Ёди майдори онкӣ : ҳастӣ ҳар нафас бо дайгарӣ

یاد می‌دار آنکه: هستی هر نفس با دیگری

эй ки бе ёди ту ҳаргиз бар наёвардам нафас

ای که بی‌یاد تو هرگز بر نیاوردم نفس

Мерӯй чун шамъу халқӣ аз пасу пешати равон

می‌روی چون شمع و خلقی از پس و پیشت روان

Не ғалат гуфтам , набошад шамъро худ пеш ва пас

نی غلط گفتم، نباشد شمع را خود پیش و پس

Ғофиласт онкў ба шамшер аз ту май печади Аннан

غافلست آنکو به شمشیر از تو می‌پیچد عنان

Қндрои лиззати магари некӯи нмидонди магас ?

قند را لذت مگر نیکو نمی‌داند مگس؟

Кувайт аз ашкам чу дарёи гашту митрсм аз онк

کویت از اشکم چو دریا گشت و می‌ترسم از آنک

Бар сар Эйанд ин рақибони сбкборт чу хас

بر سر آیند این رقیبانِ سبکبارت چو خس

Ёри гандуми гавани бмогар майл кардӣ ним ҷӯ

یار گندمگون به ما گر میل کردی نیم جو

Ҳар ду олами пеши чашм мо намӯдӣ як адас

هر دو عالم پیش چشم ما نمودی یک عدس

Хотирам вақте ҳавас кардӣ ки : бинад чизҳо

خاطرم وقتی هوس کردی که: بیند چیزها

То туро дидам , накардам ҷуз ба дидорати ҳавас

تا ترا دیدم، نکردم جز به دیدارت هوس

Дигаронро аз асасгар шаби хаёлӣ дар сараст

دیگران را از عسس گر شب خیالی در سرست

Ман чунонам каз хаёлам боз нашносад асас

من چنانم کز خیالم باز نشناسد عسس

Авҳадӣ , роҳаш ба пои лошаи ланг ту нест

اوحدی، راهش به پای لاشهٔ لنگ تو نیست

Баъд азин биншин ки гардӣ бар нахезад зини фарс

بعد ازین بنشین که گردی بر نخیزد زین فرس