Ба рухи шамъи шабистонами туе бас

به رخ شمع شبستانم تویی بس

Ба қомати сарви бустонами туе бас

به قامت سرو بستانم تویی بس

Ниҳон будӣ змо , пидостии боз

نهان بودی ز ما، پیداستی باز

Кунун пайдоу пинҳонами туе бас

کنون پیدا و پنهانم تویی بس

Ман ва моу дилу ҷону сару мол

من و ما و دل و جان و سر و مال

Ҳама куфраст , имонами туе бас

همه کفرست، ایمانم تویی بس

Агар дар дил касе буд , он надонам

اگر در دل کسی بود، آن ندانم

Миёни нуқтаи ҷонами туе бас

میان نقطهٔ جانم تویی بس

Гар аз худ дайгарӣ гуяд , ман аз ту

گر از خود دیگری گوید، من از تو

Ҳаме гӯям , ки бурҳонами туе бас

همی گویم، که برهانم تویی بس

Марои пурсанад : каз дониш чаҳ доне ?

مرا پرسند کز دانش چه دانی؟

Чаҳ донам ? ҳар чаҳ медонам туе бас

چه دانم؟ هر چه میدانم تویی بس

зи гули рӯйони ин олам ки ҳастанд

ز گل رویان این عالم که هستند

Ман он меҷӯям ва онам туе бас

من آن می‌جویم و آنم تویی بس

Нмидонм ки дардамро сабаб чист ?

نمیدانم که دردم را سبب چیست؟

Ҳаме донам ки : дармонами туе бас

همی دانم که درمانم تویی بس

Дарин роҳи Авҳадиро раҳбарӣ нест

درین راه اوحدی را رهبری نیست

Далели ин биёбонами туе бас

دلیل این بیابانم تویی بس