Нспрдм аз харобии дили худ ба чашми масташ

نسپردم از خرابی دل خود به چشم مستش

Вар зонка май супурдам дар ҳол май шикасташ

ور زانکه می‌سپردم در حال می‌شکستش

Наққоши дурбинро аз даст бар наёяд

نقاش دوربین را از دست بر نیاید

Нақш дигар ниҳодани пешнигор дасташ

نقش دگر نهادن پیش نگار دستش

Кӣ дар канорам ояд ? чу зон миёни лоғар

کی در کنارم آید؟ چو زان میان لاغر

Дар чашм ман наёяд ғайр аз камар , ки басташ

در چشم من نیاید غیر از کمر، که بستش

Ҳар кас ки дид рӯзӣ аз даври сӯрат ӯ

هر کس که دید روزی از دور صورت او

Наздик дурбинон давраст бози рстш

نزدیک دوربینان دورست باز رستش

Дар солҳо наёяд рӯзӣ ба пурсиши мо

در سالها نیاید روزی به پرسش ما

Вар соъатӣ бияёд як дам буд нишасташ

ور ساعتی بیاید یک دم بود نشستش

Ҷуз рӯй ӯ набошад қандил шаб нишинон

جز روی او نباشد قندیل شب نشینان

Ҷузи кӯй ӯ набошад миҳроби бути парастиш

جز کوی او نباشد محراب بت پرستش

Не , пой бар наёвард аз домаши Авҳадӣ , кӯ

نی، پای بر نیاورد از دامش اوحدی، کو

Сар низ бар наёвард аз нестӣ ки ҳасташ

سر نیز بر نیاورد از نیستی که هستش