Чунин ки баста шудам бози ман ба зулф чу бандаш

چنین که بسته شدم باز من به زلف چو بندش

Халоси ман мутасаввир куҷо шавад зи камандаш ?

خلاص من متصور کجا شود ز کمندش؟

Ба ранги чеҳра ӯгар нигаҳ кунад гули сӯрӣ

به رنگ چهرهٔ او گر نگه کند گل سوری

зи шарм сурх барояд , зи хуй гулоб барандаш

ز شرم سرخ برآید، ز خوی گلاب برندش

Чаҳ об дар даҳан ояд наботро зи лаб ӯ ?

چه آب در دهن آید نبات را ز لب او؟

Агар ба ком расад завқи он лабон чу қандаш

اگر به کام رسد ذوق آن لبان چو قندش

зи баҳри чашми бадонаш ба нек хоҳ бигӯям

ز بهر چشم بدانش به نیک خواه بگویم

Ки бомдод бихӯрӣ кун зи авду сапандаш

که بامداد بخوری کن ز عود و سپندش

Сетгаро , дил ҳар кас ки мубталоӣ ту гардад

ستمگرا، دل هر کس که مبتلای تو گردد

Ба ақл боз наёрад дигар насиҳату пандаш

به عقل باز نیارد دگر نصیحت و پندش

Фикандаам дили худро чу хок бар сари роҳат

فکنده‌ام دل خود را چو خاک بر سر راهت

Ки бигузарӣ ва мушарраф кунӣ ба наъли самандаш

که بگذری و مشرف کنی به نعل سمندش

зи давр май нигар , эй Авҳадӣ , ки дайртар уфтад

ز دور می‌نگر، ای اوحدی، که دیرتر افتد

Ба дасти кӯтаҳи моҳи миваи дарахти баландаш

به دست کوته ماه میوهٔ درخت بلندش