Дарин ҳамсоя шамъӣ ҳасту ҷамъии ошиқ аз давраш

درین همسایه شمعی هست و جمعی عاشق از دورش

Ки мо сад бор гум гаштем ҳамчун соя дар нураш

که ما صد بار گم گشتیم همچون سایه در نورش

Вуҷӯди бедилони паст аз саводи чини зулф ӯ

وجود بیدلان پست از سواد چین زلف او

Равони ошиқони маст аз фиреби чашми махмураш

روان عاشقان مست از فریب چشم مخمورش

Ба айёмӣ наме шояд з бомай рӯй ӯ дидан

به ایامی نمی‌شاید ز بامی روی او دیدن

Хунаки чашмӣ ки мебинад дамодам рӯй манзураш !

خنک چشمی که می‌بیند دمادم روی منظورش!

Биҳиштиро ки мигўинд бовар мекунам , лекин

بهشتی را که میگویند باور میکنم، لیکن

Дилам бовар намедорад казу беҳтар буд ҳураш

دلم باور نمی‌دارد کزو بهتر بود حورش

Сароеи кини чунин ёрӣ дарав ёбанд , сад ҷинат

سرایی کین چنین یاری درو یابند، صد جنت

Ғуломи сақфи мрФўъсту хоки байти маъмураш

غلام سقف مرفوعست و خاک بیت معمورش

Ба ҷавр ҳосидон натавон ҳазар кардани зи ишқ ӯ

به جور حاسدان نتوان حذر کردن ز عشق او

Касе кӯ ангабин ҷӯяд , чаҳ бок аз бими занбӯраш ?

کسی کو انگبین جوید، چه باک از بیم زنبورش؟

зи ишқи он парӣ бар ман чу раҳмат мебарӣ зини пас

ز عشق آن پری بر من چو رحمت میبری زین پس

?герати ҳалво ба даст уфтад биовар пеши мҳрўрш

گرت حلوا به دست افتد بیاور پیش محرورش

Калом Авҳадӣ сиррӣаст рӯҳонӣ , ки дар олам

کلام اوحدی سریست روحانی، که در عالم

Бихоҳад монад ҷовидони саводи рқи маншураш

بخواهد ماند جاویدان سواد رق منشورش

зи роз ошиқӣ давранду рамзи ошиқии ғофил

ز راز عاشقی دورند و رمز عاشقی غافل

Гуруҳеи кндрин маънӣ намедоранд маъзӯраш

گروهی کندرین معنی نمی‌دارند معذورش