Ки мебарад хабари ошиқони шефтаи ҳолаш ?

که میبرد خبر عاشقان شیفته حالش؟

зи саҷдаи гоҳи ибодат ба пеши садри ҷалолаш

ز سجده گاه عبادت به پیش صدر جلالش

Ҳазор дида бар он чеҳра нозиранд валикин

هزار دیده بر آن چهره ناظرند ولیکن

намерасад назари ҳечкас ба канаи камолаш

نمی‌رسد نظر هیچکس به کنه کمالش

Марои длист ба ҳол аз фироқи сӯрати он бут

مرا دلیست به حال از فراق صورت آن بت

Ки ҳеҷ чора надонам ба ҷуз нуҳуфтани ҳолаш

که هیچ چاره ندانم به جز نهفتن حالش

Сиёҳ шуд чу шаби тираи рӯзи равшани бахтам

سیاه شد چو شب تیره روز روشن بختم

зи меҳнати шаби ҳиҷрони дайри боз чу солаш

ز محنت شب هجران دیر باز چو سالش

Чаҳ ҷои васл ? ки бар осмони расми зи тафохур

چه جای وصل؟ که بر آسمان رسم ز تفاخر

Гарм ба хоб муяссар шавад ҳузури хаёлаш

گرم به خواب میسر شود حضور خیالش

Ҳазор фол гирифтам ман аз саҳифаи айём

هزار فال گرفتم من از صحیفهٔ ایام

Чу ном дӯст наомад , надоштем ба фолаш

چو نام دوست نیامد، نداشتیم به فالش

Ба ёди дӯст қаноат кун , Авҳадӣ , ки дили ту

به یاد دوست قناعت کن، اوحدی، که دل تو

Ба рӯз васл надидем ва нест марди висолаш

به روز وصل ندیدیم و نیست مرد وصالش