Гар дастҳо чу зулф дар орм ба гарданаш

گر دستها چو زلف در آرم به گردنش

Касро бад-ӣн қадар натавон кард сарзаниш

کس را بدین قدر نتوان کرد سرزنش

Дигар бар оташи ғам ӯ гарм шуд дилам

دیگر بر آتش غم او گرم شد دلم

Он кӯ хабар надорад азин ғами хунаки таниш !

آن کو خبر ندارد ازین غم خنک تنش!

Дастам намерасад ки : кунам дстбўс ӯ

دستم نمی‌رسد که: کنم دستبوس او

эй боди субҳдам , бирасон хизмати маниш

ای باد صبحدم، برسان خدمت منش

Он кӯи далели гашти диламро ба ишқ ӯ

آن کو دلیل گشت دلم را به عشق او

Хӯни ман шикастаи бедил ба гарданаш

خون من شکستهٔ بیدل به گردنش

Гар хӯни дидҳо ба гиребон расад маро

گر خون دیدها به گریبان رسد مرا

Он нестам ки даст бидорам зи доманаш

آن نیستم که دست بدارم ز دامنش

Донам ки бодро бар ӯ худ гузор нест

دانم که باد را بر او خود گذار نیست

Тарсам ки : офтоб бибинад зи равзанаш

ترسم که: آفتاب ببیند ز روزنش

Гар ҷуз ба дӯст боз кунад дидаи Авҳадӣ

گر جز به دوست باز کند دیده اوحدی

Чун дидҳои боз бидӯзам ба сӯзанаш

چون دیدهای باز بدوزم به سوزنش