Мардӣ ба ҳуш будаму хотири биҷои хеш

مردی به هوش بودم و خاطر بجای خویش

Ногоҳ дар каманд ту рафтам ба пои хеш

ناگاه در کمند تو رفتم به پای خویش

Садбор гуфтаам дили худро бад-ӣни ҳавас :

صدبار گفته‌ام دل خود را بدین هوس:

К-эии дил ба қатли хештании раҳнамои хеш

کای دل به قتل خویشتنی رهنمای خویش

Вақте алоҷи мардум бемор кардамӣ

وقتی علاج مردم بیمار کردمی

Акнӯн чунон шудам ки надонам давои хеш

اکنون چنان شدم که ندانم دوای خویش

Бошад биҷои хеш агарам сарзаниш кунӣ

باشد بجای خویش اگرم سرزنش کنی

То пеши азин чаро нншстми биҷои хеш ?

تا پیش ازین چرا ننشستم بجای خویش؟

Пеш ту нест рӯй сухани гуфтанам , магар

پیش تو نیست روی سخن گفتنم، مگر

Бар даст қосидӣ бифиристам дуои хеш

بر دست قاصدی بفرستم دعای خویش

Гӯ : бӯса Эй бидиҳ , лабат ар мекашад маро

گو: بوسه‌ای بده، لبت ار می‌کشد مرا

Борӣ гирифта бошам азуи хӯни баҳоии хеш

باری گرفته باشم ازو خون بهای خویش

эй Авҳадӣ , чу ҳиммат ӯ бар ҳалоки тест

ای اوحدی، چو همت او بر هلاک تست

Шарти он буд ки саъй кунӣ дар фанои хеш

شرط آن بود که سعی کنی در فنای خویش