эй пайкари хуҷаста , чаҳ номӣ ? Фдити лак

ای پیکر خجسته، چه نامی؟ فدیت لک

Дигар сиёҳ чарада надидам бад-ӣни намак

دیگر سیاه چرده ندیدم بدین نمک

Хубон сазад ки бар дарат оянд сар ба сар

خوبان سزد که بر درت آیند سر به سر

Вонгоаҳи хоки пой ту бӯсанд як ба як

وانگاه خاک پای تو بوسند یک به یک

Ҳам зоҳир аз ду чашм ту гардӣда мардумӣ

هم ظاهر از دو چشم تو گردیده مردمی

Ҳам равшан аз ду лаъли ту дар дидаи мардумак

هم روشن از دو لعل تو در دیده مردمک

Одами зи ҳасан рӯй тугар баҳра доштӣ

آدم ز حسن روی تو گر بهره داشتی

Аз диданаш ба саҷда бипардохтӣ малик

از دیدنش به سجده بپرداختی ملک

Сӯратгарони чин агар он чеҳра бингаранд

صورتگران چین اگر آن چهره بنگرند

Нақши нигорхонаи чинро кунанд ҳак

نقش نگارخانهٔ چین را کنند حک

Гар чеҳра чу моҳ ба бомай бароварӣ

گر چهرهٔ چو ماه به بامی برآوری

Хуршедро зи шарми ту пинҳон кунад фалак

خورشید را ز شرم تو پنهان کند فلک

Танҳо на Авҳадӣаст ба доми ту мубтало

تنها نه اوحدیست به دام تو مبتلا

Кини ҳол низ дар ҳама ҷойаст муштарак

کین حال نیز در همه جایست مشترک

Гар дар вафои ман бгмонӣ , биёзмои

گر در وفای من بگمانی، بیازمای

Зар холисаст ва бок намедорад аз маҳак

زر خالصست و باک نمی‌دارد از محک