Мо ба абад мебарем ишқи туро аз азал

ما به ابد می‌بریم عشق ترا از ازل

Дар ҳамаи олам ки дид ишқи чунин бехалал ?

در همه عالم که دید عشق چنین بی‌خلل؟

Аз сари ман шӯри ту ҳеҷ наёяд бурун

از سر من شور تو هیچ نیاید برون

Гар чаҳ сар ояд замони врчаҳ дар ояд аҷал

گر چه سر آید زمان ورچه در آید اجل

Ҳеҷ касам ,гар бадал бар ту гузинам ба дил

هیچ کسم، گر بدل بر تو گزینم به دل

Ҳеҷ касе худ бадал бар ту гузинад бадал ?

هیچ کسی خود بدل بر تو گزیند بدل؟

Шамъи лабатро бидид , меҳр гирифт аз ақиқ

شمع لبت را بدید، مهر گرفت از عقیق

Мум даҳонат бидид меҳр гирифт аз асал

موم دهانت بدید مهر گرفت از عسل

Роҳрави ақлро зулфи ту дороломон

راهرو عقل را زلف تو دارالامان

Кор кун рӯҳро лутфи ту байти алъамал

کار کن روح را لطف تو بیت‌العمل

Бӯда зи ҷаври ту мо дар ҳама вақте забун

بوده ز جور تو ما در همه وقتی زبون

Гашта ба меҳри ту мо дар ҳамаи гетӣ мисл

گشته به مهر تو ما در همه گیتی مثل

Моҳи шабистони ту мӯрчаи втхти ҷам

ماه شبستان تو مورچهٔ وتخت جم

Васли туу ҷони мо Юсуфу сими дағал

وصل تو و جان ما یوسف و سیم دغل

Зулфи ту танро навишт сӯра навен бар варақ

زلف تو تن را نوشت سورهٔ نون بر ورق

Қади ту дилро ниҳоди лавҳи алиф дар бағал

قد تو دل را نهاد لوح الف در بغل

Чашми маро аз лабат нест гзирӣ ки , ҳаст

چشم مرا از لبت نیست گزیری که، هست

Лаъли лабатро шукр , чашми серумро сбл

لعل لبت را شکر، چشم سرم را سبل

Фӯт нашуд нуктае аз кашиш ва аз ҷсш

فوت نشد نکته‌ای از کشش و از جسش

Бо лабу зулфи турои мартабаи ақду ҳал

با لب و زلف ترا مرتبهٔ عقد و حل

Авҳадӣ аз дайри бози фитнаи тест , эй ғизол

اوحدی از دیر باز فتنهٔ تست، ای غزال

То нашавад ноумеди зуди нюаши ин ғазал

تا نشود ناامید زود نیوش این غزل