Девона мешуд аз ғам ӯ гоҳи гоҳи дил

دیوانه می‌شد از غم او گاه گاه دل

Зон бастами андари он сари зулфи сиёҳи дил

زان بستم اندر آن سر زلف سیاه دل

Дилро дарин ҳадис маломат наме кунам

دل را درین حدیث ملامت نمی‌کنم

Ин ҷурми дида буд , надорад гуноҳи дил

این جرم دیده بود،ندارد گناه دل

Дил хастаам вале натавон рафт ҳар нафас

دل خسته‌ام ولی نتوان رفت هر نفس

Пеши рух чу оина ӯ ? ки : оҳи дил !

پیش رخ چو آینهٔ او؟ که: آه دل!

Бисёр мекашад ба занхдон ӯ дилам

بسیار می‌کشد به زنخدان او دلم

эй сина , ҳимматӣ , ки науфтад ба чоҳи дил

ای سینه، همتی، که نیفتد به چاه دل

эй дида , мардумӣ куну чашмӣ ба роҳи дор

ای دیده، مردمی کن و چشمی به راه دار

Охир на ҳам ба қавли ту гум карда роҳи дил ?

آخر نه هم به قول تو گم کرده راه دل؟

Ҷоно , чу зулф бо дили шӯрида бад машав

جانا، چو زلف با دل شوریده بد مشو

Доне ки : ҳаст рӯй турои неки хоҳи дил ?

دانی که: هست روی ترا نیک خواه دل؟

Гар шамъи сӯрат ту нагаштӣ далели ҷон

گر شمع صورت تو نگشتی دلیل جان

Ҳаргиз ба кӯии ишқ наме баради роҳи дил

هرگز به کوی عشق نمی‌برد راه دل

Дар ҷаҳони ниҳоди меҳри турои Авҳадӣ , магар

در جهان نهاد مهر ترا اوحدی، مگر

Тарсад аз онкӣ роз надорад нигоҳи дил ?

ترسد از آنکه راز ندارد نگاه دل؟