Рухи хуби хештанро ба чаҳ пӯшӣ аз назарҳо ?

رخ خوب خویشتن را ز چه پوشی از نظرها؟

Ки ба ҳасрати ту рафтани бадви дидаи хоки дарҳо

که به حسرت تو رفتم بدو دیده خاک درها

?бирти омадеми як дам , з барои дасти бӯсӣ

برت آمدیم یک دم، ز برای دست بوسی

Чу малули гаштӣ аз мо , бабрем дарди сарҳо

چو ملول گشتی از ما، ببریم درد سرها

Ту ба нози хуфтаи ҳршб , зи миннат хабар набошад

تو به ناز خفته هرشب، ز منت خبر نباشد

Ки зхўн дида гарем зи ғамат ба раҳгузарҳо

که زخون دیده گریم ز غمت به رهگذرها

Аҷаби омадам ки : баъзе з ту ғофиланд , мардум

عجب آمدم که: بعضی ز تو غافلند، مردم

Магар аз раҳи бсорти хллист дар басарҳо ?

مگر از ره بصارت خللیست در بصرها؟

Натавонам аз хиҷолат ки : бар ту оварам ҷон

نتوانم از خجالت که: بر تو آورم جان

Ки шунидам : илтифотӣ накунӣ ба мухтасарҳо

که شنیدم: التفاتی نکنی به مختصرها

зи лабати наботи хезад , чу ба хандаи бргшоиӣ

ز لبت نبات خیزد، چو به خنده برگشایی

Бҳли ин шукри фурӯшӣ , ки бсухтӣ ҷигарҳо

بهل این شکر فروشی، که بسوختی جگرها

Бар он камони абрӯи дили Авҳадӣ чаҳ синҷид ?

بر آن کمان ابرو دل اوحدی چه سنجد؟

Ки ба захми тир мижгон бшикофтӣ сипарҳо

که به زخم تیر مژگان بشکافتی سپرها