Боди саҳанди байн ки : барин марғзорҳо

باد سهند بین که : برین مرغزارها

Чун мекунад зи наргису лолаи нигорҳо ?

چون می‌کند ز نرگس و لاله نگارها؟

Дар боғи рӯ , ки дасти баҳор аз сари дарахт

در باغ رو، که دست بهار از سر درخت

Бар фурқат аз шукуфаи бирезади нисорҳо

بر فرقت از شکوفه بریزد نثارها

Соқӣ , миён бабанд ки ҳангоми ъшртст

ساقی، میان ببند که هنگام عشرتست

Май дар пёлҳо куну гул дар канорҳо

می در پیالها کن و گل در کنارها

Натавон шикояти ситам рӯзгор кард

نتوان شکایت ستم روزگار کرد

Гар ман дарин ҳадис кунам рӯзгорҳо

گر من درین حدیث کنم روزگارها

Вақте ман ихтиёри дилии доштам ба даст

وقتی من اختیار دلی داشتم به دست

Ишқ омаду зи дасти бабради ихтиёр ҳо

عشق آمد و ز دست ببرد اختیار ها

Гар бар дил ту ҳаст ғубории зи доғи ғам

گر بر دل تو هست غباری ز داغ غم

Биншин , ки ҷом мебинишонад ғуборҳо

بنشین، که جام می بنشاند غبارها

То ин баҳори нома буд , ҳеҷ маҷлисӣ

تا این بهار نامه بود، هیچ مجلسی

Беёд Авҳадӣ набӯд дар баҳорҳо

بی‌یاد اوحدی نبود در بهارها