На ба андозаи худ ёр гузидӣ , эй дил

نه به اندازهٔ خود یار گزیدی، ای دل

То раседӣ ба балое ки шунидӣ , эй дил

تا رسیدی به بلایی که شنیدی، ای دل

Сипари новаки он ғамза чаро гаштии боз ?

سپر ناوک آن غمزه چرا گشتی باز؟

Ки ба захмӣ чу кабӯтари брмидӣ , эй дил

که به زخمی چو کبوتر برمیدی، ای دل

Сифати бори балое , ки кунун бар дили мост

صفت بار بلایی، که کنون بر دل ماست

Борҳо гуфтам ва аз ман нишнидӣ , эй дил

بارها گفتم و از من نشنیدی، ای دل

Бедилӣ рафтӣ ва худро бишикастӣ , эй тан

بی‌دلی رفتی و خود را بشکستی، ای تن

Тарк сар гуфтӣу пуштами бхмидӣ , эй дил

ترک سر گفتی و پشتم بخمیدی، ای دل

Перҳан чанд кунам пораи зи савдои ту ман ?

پیرهن چند کنم پاره ز سودای تو من؟

Бас кун ин парда ки бар ман бдридӣ , эй дил

بس کن این پرده که بر من بدریدی، ای دل

Ҳар дам аз ғусса ҷаҳонӣ бифурӯшӣ бар мо

هر دم از غصه جهانی بفروشی بر ما

Сари худ гир , ки моро нхридӣ , эй дил

سر خود گیر، که ما را نخریدی، ای دل

Гирди ин дард мапуӣу сухан дард магӯӣ

گرد این درد مپوی و سخن درد مگوی

Ки азин боғ ба ҷуз дард начедӣ , эй дил

که ازین باغ به جز درد نچیدی، ای دل

Гар з қадаш натавон ҷусти канор , аз лаб ӯ

گر ز قدش نتوان جست کنار، از لب او

Гӯшае гир , ки бисёр давидӣ , эй дил

گوشه‌ای گیر، که بسیار دویدی، ای دل

Авҳадӣ дар кашад аз дасти ту домани рӯзӣ

اوحدی در کشد از دست تو دامن روزی

Кини Фзиҳт ба сар ӯ ту кашидӣ , эй дил

کین فضیحت به سر او تو کشیدی، ای دل