эй саҳарии дуои ман , дар дилаши он ҷафои мҳл

ای سحری دعای من، در دلش آن جفا مهل

Ёри хтопрстро бар сари он хатои мҳл

یار خطاپرست را بر سر آن خطا مهل

Хаста ҳар ситам шудам , эй қадам бало бирав

خستهٔ هر ستم شدم، ای قدم بلا برو

Сухра ҳар дағал шудам , эй фалаки дағои мҳл

سخرهٔ هر دغل شدم، ای فلک دغا مهل

Хоки замин ӯ шудам , оташи мо фурӯи нишон

خاک زمین او شدم، آتش ما فرو نشان

Оби зи кор мо бишуд , бод дар он сарои мҳл

آب ز کار ما بشد، باد در آن سرا مهل

Аикаҳи ниҳодае маро бар сари дили кулоҳи ғам

ایکه نهاده‌ای مرا بر سر دل کلاه غم

Лутф кун ва ба дасти худ перҳанами қабои мҳл

لطف کن و به دست خود پیرهنم قبا مهل

Чанд кунӣ ба ҷанги ман рӯй ҷафо ? ки рои зан ?

چند کنی به جنگ من روی جفا؟ که رای زن؟

Ин ки ту ҷои оштӣ , дар дили мо баҷои мҳл

این که تو جای آشتی، در دل ما بجا مهل

Бо ҳамаи халқи сари хушии вази ман хастаи саркашӣ

با همه خلق سر خوشی وز من خسته سرکشی

Бо ту ки гуфт дар ҷаҳон : ҳеҷ хушии бмои мҳл ?

با تو که گفت در جهان: هیچ خوشی بما مهل؟

Авҳадӣ аз ҷафои ту давр шуд аз канори ту

اوحدی از جفای تو دور شد از کنار تو

Муддати интизори ту дайр шуд эй худои мҳл

مدت انتظار تو دیر شد ای خدا مهل