эй зоҳиди мастур , зи ман давр , ки мастам

ای زاهد مستور، ز من دور، که مستم

Бо тавба худ бош , ки ман тавбаи шикастам

با توبهٔ خود باش، که من توبه شکستم

Зуннор бабандӣ ту ва пас хирқа бапушӣ

زنار ببندی تو و پس خرقه بپوشی

Ман хирқаи пӯшида ба зуннор бибастам

من خرقهٔ پوشیده به زنار ببستم

Ҳамтои бути ман ба ҷаҳони ҳеҷ бутӣ нест

همتای بت من به جهان هیچ بتی نیست

Ҳар бут ки бад-ӣни нақш буд ман бпрстм

هر بت که بدین نقش بود من بپرستم

Фардои қиёмат ки сар аз хок барорам

فردای قیامت که سر از خاک برآرم

Ҷузи хок дар ӯ набӯд ҷой нишастам

جز خاک در او نبود جای نشستم

Дасти ману домони шумо , ҳар чаҳ бибинед

دست من و دامان شما، هر چه ببینید

Ҷузи ҳалқаи он дар , бустонед зи дастам

جز حلقهٔ آن در، بستانید ز دستم

Бар гирди ман ар дона ва домӣаст аҷаб нест

بر گرد من ار دانه و دامیست عجب نیست

Рӯзии ду , ки мурғи қафасу моҳии шастам

روزی دو، که مرغ قفس و ماهی شستم

Дар сар ҳавас ӯст , ба ҳар гӯша ки бошам

در سر هوس اوست، به هر گوشه که باشم

Дар дил тараб ӯст , ба ҳар гӯна ки ҳастам

در دل طرب اوست، به هر گونه که هستم

БоРом натавон барад , ки мискину ғарибам

بارم نتوان برد، که مسکین و غریبم

Хорам натавон кард ки афтодау пастам

خوارم نتوان کرد که افتاده و پستم

Бошад суханами ҳалқа ба гӯши ҳамаи дил ҳо

باشد سخنم حلقه به گوش همه دل‌ها

Чун ҳалқа ба гӯши сухани рӯзи аластам

چون حلقه به گوش سخن روز الستم

Пинҳон шудам аз халқи вази халқи халқ ӯ

پنهان شدم از خلق وز خلق خلق او

Халқам чу бидиданд ва биҷустанд биҷустам

خلقم چو بدیدند و بجستند بجستم

Дӯши Авҳадӣ аз зуҳд сухан гуфт ва ман аз ишқ

دوش اوحدی از زهد سخن گفت و من از عشق

Алқсаҳ , ман аз ғусса ӯ низ брстм

القصه، من از غصهٔ او نیز برستم