Гар ёр баланд омад , ман пастам ва ман пастам

گر یار بلند آمد، من پستم و من پستم

Вар кор бабанд омад , ман ҷустам ва ман ҷустам

ور کار ببند آمد، من جستم و من جستم

Ман ҳокими ин шаҳрам , ҳам нӯшам ва ҳам заҳрам

من حاکم این شهرم، هم نوشم و هم زهرم

Гар хасм буд панҷа , ман шастам ва ман шастам

گر خصم بود پنجه، من شستم و من شستم

эй ҳар суханати комӣ , дар даҳ зи лабати ҷомӣ

ای هر سخنت کامی، در ده ز لبت جامی

Кони тавба ки дидӣ ту , бишикастам ва бишикастам

کان توبه که دیدی تو، بشکستم و بشکستم

Ҳар чанд ба ҳолами ман , аз даст ки нолами ман ?

هر چند به حالم من، از دست که نالم من؟

Зеро ки дили худро , ман хстм ва ман хстм

زیرا که دل خود را، من خستم و من خستم

эй мутриби даравишон , кам кун сухани хуишон

ای مطرب درویشان، کم کن سخن خویشان

Гӯ нест шаванд эшон , ман ҳастам ва ман ҳастам

گو نیست شوند ایشان، من هستم و من هستم

Ҳар кас ба гумони худ , гуяд суханони худ

هر کس به گمان خود، گوید سخنان خود

Ман ёфтам он худ , ворстму ворстм

من یافتم آن خود، وارستم و وارستم

эй Авҳадӣ , ар борӣ , додӣ хабари ёрӣ

ای اوحدی، ار باری، دادی خبر یاری

Дар ёр ки мегуфтам , пайвастаму пайвастам

در یار که می‌گفتم، پیوستم و پیوستم