Чу бар сафинаи дили нақши сӯрати ту нбштм

چو بر سفینهٔ دل نقش صورت تو نبشتم

Ҳикояти дгарони сар ба сари зиёди биҳиштам

حکایت دگران سر به سر زیاد بهشتم

Агар чаҳ номи маро давр кардае ту зи дафтар

اگر چه نام مرا دور کرده‌ای تو ز دفتر

Ба ном рӯй ту сад дафтари ниёзи нбштм

به نام روی تو صد دفتر نیاز نبشتم

зи шохи васли ту дастами надоди миваи ширин

ز شاخ وصل تو دستم نداد میوهٔ‌شیرین

Магар ки донаи ин миваи талх буд , ки киштам

مگر که دانهٔ این میوه تلخ بود، که کشتم

Агар чаҳ мӯии шикофӣ ҳаме кунам зи маъонӣ

اگر چه موی شکافی همی کنم ز معانی

Ба эътимоди ту яксар пилос буд , ки раштам

به اعتماد تو یکسر پلاس بود،که رشتم

Ба хоки пои ту каз домани ту даст надорам

به خاک پای تو کز دامن تو دست ندارم

Вагар зи қолаби пусидаи кӯзасозӣу хиштам

و گر ز قالب پوسیده کوزه سازی و خشتم

Агар ту рӯй нахоҳӣ намӯд рӯзи қиёмат

اگر تو روی نخواهی نمود روز قیامت

Ба дӯзахам бар азин раҳ , ки ман на марди биҳиштам

به دوزخم بر ازین ره، که من نه مرد بهشتم

Сиришки дидаи чунон рехти Авҳадии зи фироқат

سرشک دیده چنان ریخت اوحدی ز فراقت

Каз оби дида ӯ хоки раҳ ба хӯни бсрштм

کز آب دیدهٔ او خاک ره به خون بسرشتم