Пештар аз ошиқии офиятии доштам

پیشتر از عاشقی عافیتی داشتم

Бар ту чу ошиқ шудам он ҳамаи бгзоштм

بر تو چو عاشق شدم آن همه بگذاشتم

Нақш басӣ дидам аз дафтари хӯбӣ вале

نقش بسی دیدم از دفتر خوبی ولی

Бар варақи синаи ҷузи нақши ту ннгоштм

بر ورق سینه جز نقش تو ننگاشتم

То бтў пардохтам хилвати дилро тамом

تا بتو پرداختم خلوت دل را تمام

Сояи худ низро машғалаи пиндоштам

سایهٔ خود نیز را مشغله پنداشتم

Чоҳ ки месохтанд бар раҳи ман дилбарон

چاه که می‌ساختند بر ره من دلبران

Пеши занхдони ту ҷумлаи бинбоштм

پیش زنخدان تو جمله بینباشتم

Шуд зи ҷафои ту дили пурхалалу хӯн , вале

شد ز جفای تو دل پرخلل و خون، ولی

Ман зи ҷафо ҳар чаҳ шуд ношуда ингоштам

من ز جفا هر چه شد ناشده انگاشتم

Ташнаи лаъли туами дигар азон ме диҳад

تشنهٔ لعل توام دیگر ازان می‌دهد

Зулф чу шоми ту аз хӯни ҷигари чоштам

زلف چو شام تو از خون جگر چاشتم

Ман бтўи умедвор , то бар шодӣ хӯрам

من بتو امیدوار، تا بر شادی خورم

Худ ҳамаи андӯҳ буд , тухм ки ман коштам

خود همه اندوه بود، تخم که من کاشتم

Гар чаҳ барафроштам сар ба ҳунар дар ҷаҳон

گر چه برافراشتم سر به هنر در جهان

Дар қидмат май нуҳуми сар ки барафроштам

در قدمت می‌نهم سر که برافراشتم

Гӯши дилам то шунид номи турои кофарам

گوش دلم تا شنید نام ترا کافرم

Аз сухани Авҳадигар хабарии доштам

از سخن اوحدی گر خبری داشتم