Шаби дӯшина дар савдоӣ ӯ хуфтам

شب دوشینه در سودای او خفتم

Аз он имрӯз бо тимору ғами ҷуфтам

از آن امروز با تیمار و غم جفتم

Змн ҳар чанд сар май печади он дилбар

زمن هر چند سر می‌پیچد آن دلبر

Агар дастам расад дар пой ӯ уфтам

اگر دستم رسد در پای او افتم

Чу чини зулф ӯ ошуфта шуд ҳолам

چو چین زلف او آشفته شد حالم

Хато кардам ки : бо зулфаш барошуфтам

خطا کردم که: با زلفش برآشفتم

Азон кард ошкорои дидаи рози ман

ازان کرد آشکارا دیده راز من

Ки рози хешро аз дидаи ннҳФтм

که راز خویش را از دیده ننهفتم

Бибинад бади сголони андари афтодам

ببیند بد سگالان اندر افتادم

Ки панди неки хоҳи хеши ншнФтм

که پند نیک خواه خویش نشنفتم

Ба буии онкии чашмам рӯй ӯ бинад

به بوی آنکه چشمم روی او بیند

Ба мжгонҳоши хок остон рафтам

به مژگانهاش خاک آستان رفتم

Дил ӯ боди пиндоради ҳикоят ҳо

دل او باد پندارد حکایت‌ها

Каз оби дида бо бод сабо гуфтам

کز آب دیده با باد صبا گفتم

Азон рӯзӣ ки дидам зулфи шбрнгш

ازان روزی که دیدم زلف شبرنگش

Ҳаромаст ар шабӣ беёд ӯ хуфтам

حرامست ار شبی بی‌یاد او خفتم

Чу чашми Авҳадӣ зон гавҳар афшон шуд

چو چشم اوحدی زان گوهر افشان شد

Забон ӯ , ки дар васл ӯ сифтам

زبان او، که در وصل او سفتم