На пеши азин ман бегонаи ошноӣ ту будам ?

نه پیش ازین من بیگانه آشنای تو بودم؟

Чаҳ ҷурм рафт ? ки мустуҷиби ҷафоӣ ту будам

چه جرم رفت؟ که مستوجب جفای تو بودم

Ниҳон шудӣ зи ман , эй офтоби чеҳра , ҳамоно

نهان شدی ز من، ای آفتاب چهره، همانا

Чу зарраи шефтаи умрӣ на дар ҳавоӣ ту будам ?

چو ذره شیفته عمری نه در هوای تو بودم؟

Ғариби шаҳри туам , бар ғариби худ гузарӣ кун

غریب شهر توام، بر غریب خود گذری کن

Чунон шинос ки : хок дар сарой ту будам

چنان شناس که: خاک در سرای تو بودم

Ба шаҳри хеш чу бегонагони марои з дар худ

به شهر خویش چو بیگانگان مرا ز در خود

Мадори давр , ки деринаи ошноӣ ту будам

مدار دور، که دیرینه آشنای تو بودم

з диданати ҳамаро кор бо навоу марона

ز دیدنت همه را کار با نوا و مرانه

Ки солҳост ки ман низ бе навой ту будам

که سالهاست که من نیز بی‌نوای تو بودم

Марои лаби ту ба дашном ёд кард ҳамеша

مرا لب تو به دشنام یاد کرد همیشه

Ҷазои онкии шабу рӯз дар дуоӣ ту будам

جزای آنکه شب و روز در دعای تو بودم

Ман аз куҷоу ғарибӣу ошиқӣу ғами дил ?

من از کجا و غریبی و عاشقی و غم دل؟

Ғарибу ошиқу ғами хор аз барои ту будам

غریب و عاشق و غم‌خوار از برای تو بودم

Ҳар онкии сим сиришкам бидид зуди бидонад

هر آنکه سیم سرشکم بدید زود بداند

Ки ин атоӣ ту бошад , чу ман гадоӣ ту будам

که این عطای تو باشد، چو من گدای تو بودم

Ба қавли Авҳадӣ аз даст додаам дил , агар на

به قول اوحدی از دست داده‌ام دل، اگر نه

Чаҳ марди чашми хушу зулфи дилрабоӣ ту будам ?

چه مرد چشم خوش و زلف دلربای تو بودم؟