Умрӣаст то зи дасти ғамати ҷома май дирам

عمریست تا ز دست غمت جامه می‌درم

Дастам бигир , то магар аз умри брхўрм

دستم بگیر، تا مگر از عمر برخورم

Ёдам намекунӣ ту ба умр ва наме равад

یادم نمی‌کنی تو به عمر و نمی‌رود

Ёди ту аз хаёлу хаёли ту аз серум

یاد تو از خیال و خیال تو از سرم

Рафт аз фироқ рӯй ту умрам ба сар , вале

رفت از فراق روی تو عمرم به سر، ولی

Поем намеравад ки зи пеш ту бигузарам

پایم نمی‌رود که ز پیش تو بگذرم

Май боядам хазинаи қоруну умри Нӯҳ

می‌بایدم خزینهٔ قارون و عمر نوح

То давлати висол ту гардад месерум

تا دولت وصال تو گردد میسرم

Чун умри гули ду ҳафтаи вафои ту беш нест

چون عمر گل دو هفته وفای تو بیش نیست

эй гул , ту ин ду ҳафта мабар соя аз серум

ای گل، تو این دو هفته مبر سایه از سرم

Умри азизу ҷони гиромии туе маро

عمر عزیز و جان گرامی تویی مرا

эй умру ҷон , ту давр чаро бошӣ аз барам ?

ای عمر و جان، تو دور چرا باشی از برم؟

Гетии басони умри марои гӯ : фурӯи навард

گیتی بسان عمر مرا گو: فرو نورد

Гар дар басити хоки бғир ту бингарам

گر در بسیط خاک بغیر تو بنگرم

Умрӣ дигар бибояду шилтоқи олимӣ

عمری دگر بباید و شلتاق عالمی

То ганҷи ғоратӣ чу ту боз ояд аз дирам

تا گنج غارتی چو تو باز آید از درم

Ширинтарӣ зи умр ва ман андари фироқи ту

شیرین‌تری ز عمر و من اندر فراق تو

Фрҳодўори меҳнату талхии ҳаме барам

فرهادوار محنت و تلخی همی برم

эй умри орият , макун аз пеши ман канор

ای عمر عاریت، مکن از پیش من کنار

То дар канори хеш чу ҷонати бпрўрм

تا در کنار خویش چو جانت بپرورم

Гар Авҳадӣ ба сими сухани умр май хирад

گر اوحدی به سیم سخن عمر می‌خرد

Ман умр май фурушаму васли ту май хуррам

من عمر می‌فروشم و وصل تو می‌خرم