Ҳама комем барояд , чу дар оеи зи дирам

همه کامیم برآید، چو در آیی ز درم

Ки мурӣди туам ва нест мурод дигарам

که مرید توام و نیست مراد دگرم

Бар сари ман бунаади дасти саодати тоҷӣ

بر سر من بنهد دست سعادت تاجی

Агар он соиду даст ту бисозад камарам

اگر آن ساعد و دست تو بسازد کمرم

Пеш дил дошта будам зи сабурии сипарӣ

پیش دل داشته بودم ز صبوری سپری

Марҳамии соз , ки тири ту гузашт аз сипарам

مرهمی ساز، که تیر تو گذشت از سپرم

Ришта Эй нест насиҳат , ки бибандад поем

رشته‌ای نیست نصیحت، که ببندد پایم

Сӯзанӣ нест маломат , ки бидӯзад назарам

سوزنی نیست ملامت، که بدوزد نظرم

Фол май гирами вазин ҷо сафарӣ нест маро

فال می‌گیرم وزین جا سفری نیست مرا

Вар буд ҳам басари кӯй ту бошад сафарам

ور بود هم بسر کوی تو باشد سفرم

Ҳеҷ ҷое зи ту холӣ чу намешояд дид

هیچ جایی ز تو خالی چو نمی‌شاید دید

Ғаразами ҷумла ту бошӣ , чу ба ҷое нагарм

غرضم جمله تو باشی، چو به جایی نگرم

Рози ишқи ту ббигонаҳ намешояд гуфт

راز عشق تو ببیگانه نمی‌شاید گفت

Ашк бо дида ҳаме гуяду хӯн бо ҷигарам

اشک با دیده همی گوید و خون با جگرم

Ҳар шабии пеши хаёли ту бимирам чун шамъ

هر شبی پیش خیال تو بمیرم چون شمع

То кунад зинда ба буии ту насими саҳарам

تا کند زنده به بوی تو نسیم سحرم

Буи пероҳанат оварад марои бози падед

بوی پیراهنت آورد مرا باز پدید

Варна дар перҳани имрӯз ки дидӣ асарам ?

ورنه در پیرهن امروز که دیدی اثرم؟

Бар ман сӯхтаи як рӯз ба поён нарасед

بر من سوخته یک روز به پایان نرسید

Ки наёвард фироқи ту балое ба серум

که نیاورد فراق تو بلایی به سرم

Ҳар чаҳ ҷуз рӯй ту , зу дида бидӯзам , ки хатост

هر چه جز روی تو، زو دیده بدوزم، که خطاست

Ҳар чаҳ ҷузи номи ту , зон гӯш бабандам , ки карам

هر چه جز نام تو، زان گوش ببندم، که کرم

Гум шудам дар ғамат , ар ҳоли дили ман пурсӣ

گم شدم در غمت، ار حال دل من پرسی

з Авҳадӣ пресс , ки ӯ бо ту бигӯед хабарам

ز اوحدی پرس، که او با تو بگوید خبرم