Гар ӯ пайдо шавад бар ман ба шайдое кашад корам

گر او پیدا شود بر من به شیدایی کشد کارم

Вагар ман зу шавам пинҳон ба пайдое кашад зорам

و گر من زو شوم پنهان به پیدایی کشد زارم

Ду рангӣ дар миёни мо ба як бори он чунон кам шуд

دو رنگی در میان ما به یک بار آن چنان کم شد

Ки ғайр аз нақши як рангӣ , на ӯ дорад , на ман дорам

که غیر از نقش یک رنگی، نه او دارد، نه من دارم

Диламгар чашми иқрории барандозад ба ғайр ӯ

دلم گر چشم اقراری براندازد به غیر او

Ду чашм ӯ барангезади ҷаҳониро ба инкорам

دو چشم او برانگیزد جهانی را به انکارم

Маро аз бас ки ӯ дам доду дил ғам дид дар ишқаш

مرا از بس که او دم داد و دل غم دید در عشقش

Ғамаши бгсихти тасбеҳам , дамаши дарбасти зуннорам

غمش بگسیخت تسبیحم، دمش دربست زنارم

Миёни хобу бедорӣ шабӣ дидам хаёл ӯ

میان خواب و بیداری شبی دیدم خیال او

Аз он шаби волау ҳайрон , на дар хобам , на бедорам

از آن شب واله و حیران، نه در خوابم، نه بیدارم

Ту аз ҳар чордиўории нишони ман чаҳ май пурсӣ ?

تو از هر چاردیواری نشان من چه می‌پرسی؟

Ки ёр аз шаш ҷиҳати берун ва ман дар суҳбати ёрам

که یار از شش جهت بیرون و من در صحبت یارم

Касе кӯи ҷон ман бошад чаҳ бо ӯ дӯстии варзам ?

کسی کو جان من باشد چه با او دوستی ورزم؟

Набошад дӯстӣ бо ӯ ки худро дӯст ме дорам

نباشد دوستی با او که خود را دوست می‌دارم

зи боғи вирд ӯ даврӣ нахоҳам кард то ҳастам

ز باغ ورد او دوری نخواهم کرد تا هستم

Бҳл , то доғи вирд ӯ бисӯзад Авҳадии ворам

بهل، تا داغ ورد او بسوزد اوحدی‌وارم