Ба ғами хеши чунон шефта кардӣ бозам

به غم خویش چنان شیفته کردی بازم

Каз хаёли ту ба худ низ наме пардозам

کز خیال تو به خود نیز نمی‌پردازم

Ҳар ки аз нолаи шабгири ман огоҳ шавад

هر که از نالهٔ شبگیر من آگاه شود

Ҳеҷ шак нест ки чун рӯзи бидонади розам

هیچ شک نیست که چون روز بداند رازم

Гуфта будӣ : хабарии даҳ , ки зи ҳиҷрам чунӣ ?

گفته بودی: خبری ده، که ز هجرم چونی؟

Он чунонам ки бибинӣ ва ндонӣ бозам

آن چنانم که ببینی و ندانی بازم

Аҳд кардӣ ки : насӯзӣ ба ғами хеши маро

عهد کردی که: نسوزی به غم خویش مرا

Ҳеҷ ғам нест , ту май сӯз , ки ман мисозм

هیچ غم نیست، تو می‌سوز، که من میسازم

Баъди азин бо рухи хуби ту назар хоҳам бохт

بعد ازین با رخ خوب تو نظر خواهم باخت

Гӯ : ҳама шаҳр бидонанд ки : шоҳиди бозам

گو: همه شهر بدانند که: شاهد بازم

Он чунон бар дили ман нози ту хуш ме ояд

آن چنان بر دل من ناز تو خوش می‌آید

Ки ҳалолат накунам гар накашӣ аз нозам

که حلالت نکنم گر نکشی از نازم

Агар аз доми худам низ халосии бахше

اگر از دام خودم نیز خلاصی بخشی

Ҳам ба хоки сари кӯии ту буд парвозам

هم به خاک سر کوی تو بود پروازم

Авҳадигар на чу парвона бисӯзад рӯзӣ

اوحدی گر نه چو پروانه بسوزد روزی

Пеш рӯй ту чу шамъаш ба шабии бгдозм

پیش روی تو چو شمعش به شبی بگدازم