Биор он , бода , то дилро ба нур ӯ бар афрӯзам

بیار آن، باده، تا دل را به نور او بر افروزم

Ки буии дӯст май оради насими боди наврӯзам

که بوی دوست می‌آرد نسیم باد نوروزم

Ба ишқам сарзаниш кардӣ , бибин он рӯйро имшаб

به عشقم سرزنش کردی ،ببین آن روی را امشب

Ки узрами худ туро гуяд ки : ман равшантар аз рӯзам

که عذرم خود ترا گوید که: من روشن‌تر از روزم

Магӯ аҳволи дарди ман ба пеш ҳар ҳўсбозӣ

مگو احوال درد من به پیش هر هوسبازی

Ки ҷуз ошиқ намедонад ҳикоятҳои мармузам

که جز عاشق نمی‌داند حکایت‌های مرموزم

Раҳо кун , то бимиради шамъи пеш ӯ зи рашки имшаб

رها کن، تا بمیرد شمع پیش او ز رشک امشب

Ки чун бояд зи акс ӯ дигар бориш бар афрӯзам

که چون باید ز عکس او دگر بارش بر افروزم

Рақиб аз рашки ман ҳар дами гиребони гӯ : бадар бар худ

رقیب از رشک من هر دم گریبان گو: بدر بر خود

Ки ман чашм аз ҷамол ӯ намедонам ки : брдўзм

که من چشم از جمال او نمی‌دانم که: بردوزم

Ман муфлис намехоҳам ҷулуси тахти фирӯза

من مفلس نمی‌خواهم جلوس تخت فیروزه

Ки аз рухсор ӯ , ҳоле , ҷлиси бахти пирӯзам

که از رخسار او، حالی، جلیس بخت پیروزم

Нгорино , чаҳ бад кардам ? ки нек аз ман шудӣ ғофил

نگارینا، چه بد کردم؟ که نیک از من شدی غافل

На некаст ин ки озурдӣ ба гуфтор бад омӯзам

نه نیکست این که آزردی به گفتار بد آموزم

Ман аз ҳайрат намедонам ҳадиси хештани гуфтан

من از حیرت نمی‌دانم حدیث خویشتن گفتن

зи қавл Авҳадӣ бишинав суханҳои ҷигари сӯзам

ز قول اوحدی بشنو سخن‌های جگر سوزم