Рӯзӣ бар он шамъ чу парвона бисӯзам

روزی بر آن شمع چو پروانه بسوزم

Дар хеши занами оташ ва мардона бисӯзам

در خویش زنم آتش و مردانه بسوزم

Чун бо ман бегонаи ғамашро сар хешаст

چون با من بیگانه غمش را سر خویشست

Бо хеш даромезам ва бегона бисӯзам

با خویش در آمیزم و بیگانه بسوزم

Девона шавам , сар ба харобот барорам

دیوانه شوم، سر به خرابات برآرم

Бар хеши дили оқил ва девона бисӯзам

بر خویش دل عاقل و دیوانه بسوزم

Гар оташи андӯҳи барин об бимонад

گر آتش اندوه برین آب بماند

Ҳам рахти барандозам ва ҳам хона бисӯзам

هم رخت براندازم و هم خانه بسوزم

Дар васли диламро на ба паймона диҳад май

در وصل دلم را نه به پیمانه دهد می

Дар май Фгнми оташ ва паймона бисӯзам

در می‌فگنم آتش و پیمانه بسوزم

Ёрони ҳама дар гулшан васланд ба шодӣ

یاران همه در گلشن وصلند به شادی

Ман чанд дарин гулхан вайрона бисӯзам ?

من چند درین گلخن ویرانه بسوزم؟

Гар бар гузарами дом наад , Авҳадӣ , ин бор

گر بر گذرم دام نهد، اوحدی، این بار

Ҳам доми бдронму ҳама дона бисӯзам

هم دام بدرانم و همه دانه بسوزم