Гумон мабар ки : ба ҷавр аз бар ту бархезам

گمان مبر که به جور از بر تو برخیزم

Ба ихтиёри зи хок дар ту бархезам

به اختیار ز خاک در تو برخیزم

На чун кулоҳи туам , кини чунин баҳри бодӣ

نه چون کلاه توام، کین چنین بهر بادی

Чу тарк ман бикунӣ аз сар ту бархезам

چو ترک من بکنی از سر تو برخیزم

Чунӣ гарм бикунӣ бндбнд , нестам онк

چونی گرم بکنی بندبند، نیستم آنک

зи банди он лаб чун шукр ту бархезам

ز بند آن لب چون شکر تو برخیزم

Агар бкштнми оеи зи ростӣ чун тир

اگر به کشتنم آیی ز راستی چون تیر

Биорӣ мадади ханҷар ту бархезам

به یاری مدد خنجر تو برخیزم

Сапанди оташ ғам кардае маро , эй дӯст

سپند آتش غم کرده‌ای مرا، ای دوست

Макун , ки сӯхта аз миҷмар ту бархезам

مکن، که سوخته از مجمر تو برخیزم

Шабии дароз чу зулф ту орзӯаст маро

شبی دراز چو زلف تو آرزوست مرا

Ки бо ту бошаму шод аз бар ту бархезам

که با تو باشم و شاد از بر تو برخیزم

Хушо дамӣ ! ки ба мастӣ чу Авҳадӣ аз хоб

خوشا دمی! که به مستی چو اوحدی از خواب

Ба буии турра чун анбар ту бархезам

به بوی طرهٔ چون عنبر تو برخیزم