Маро маҷол набошад ки : ёр ӯ бошам

مرا مجال نباشد که: یار او باشم

Магари ҳамин ки : ба дили дўстор ӯ бошам

مگر همین که: به دل دوستار او باشم

Агар баҳри ду ҷаҳонаш баҳо кунам як мӯӣ

اگر بهر دو جهانش بها کنم یک موی

Ҳануз дар ду ҷаҳони шармсор ӯ бошам

هنوز در دو جهان شرمسار او باشم

Маро ба зуҳду намозу вараъ чаҳ михўонӣ ?

مرا به زهد و نماز و ورع چه میخوانی؟

Бҳл , ки ошиқи мискини зор ӯ бошам

بهل، که عاشق مسکین زار او باشم

Чу хок бар дараш афтода ам бидон умед

چو خاک بر درش افتاده‌ام بدان امید

Ки : ӯ гузар кунад ва дар гузор ӯ бошам

که: او گذر کند و در گذار او باشم

Гумон мабар ки : кунам рағбати биҳишти магар

گمان مبر که: کنم رغبت بهشت مگر

Ба шарти онкии ҳам андари ҷавор ӯ бошам

به شرط آنکه هم اندر جوار او باشم

зи хӯни дидаи канорами параст ҳар дам ва нест

ز خون دیده کنارم پرست هر دم و نیست

Умеди онкии дамӣ дар канор ӯ бошам

امید آنکه دمی در کنار او باشم

Диёри хеш раҳо карда ам бидон савдо

دیار خویش رها کرده‌ام بدان سودا

Ки чун аҷал бирасад дар диёр ӯ бошам

که چون اجل برسد در دیار او باشم

Кафан сиёҳ кунам рӯзи марг , то борӣ

کفن سیاه کنم روز مرگ، تا باری

Пас аз вафоти ҳамон сўкўор ӯ бошам

پس از وفات همان سوکوار او باشم

Куҷо ба Авҳадии умед дар тавонам баст ?

کجا به اوحدی امید در توانم بست؟

Ман шикаста ки умедвор ӯ бошам

من شکسته که امیدوار او باشم