Сухан бигӯӣ чу ман дар сухан наме бошам

سخن بگوی چو من در سخن نمی‌باشم

Ки дар ҳузури ту бо хештан наме бошам

که در حضور تو با خویشتن نمی‌باشم

Чу буи перҳанат бишинавам з худ биравам

چو بوی پیرهنت بشنوم ز خود بروم

Чунон ки гӯйӣ дар перҳан наме бошам

چنان که گویی در پیرهن نمی‌باشم

Ба вақт диданат ар дар дуо кунам тақсир

به وقت دیدنت ار در دعا کنم تقصیر

зи ман мгир , ки он лаҳза ман наме бошам

ز من مگیر، که آن لحظه من نمی‌باشم

Маро агар чаҳ басӣ айб ҳаст , шукр кунам

مرا اگر چه بسی عیب هست، شکر کنم

Ки дар вафо чу ту паймон шикан наме бошам

که در وفا چو تو پیمان‌شکن نمی‌باشم

Дилам ба шакли даҳони ту зон сабаб тангаст

دلم به شکل دهان تو زان سبب تنگست

Ки ҳеҷ бе сухани он даҳан наме бошам

که هیچ بی‌سخن آن دهن نمی‌باشم

Ман аз барои ту гаштами муқӣм , то доне

من از برای تو گشتم مقیم، تا دانی

Ки бар газофи дарин анҷуман наме бошам

که بر گزاف درین انجمن نمی‌باشم

Ба рӯзи мурданам ар бо ҷинозаи хоҳӣ буд

به روز مردنم ار با جنازه خواهی بود

Дар интизори ҳунут ва кафан наме бошам

در انتظار حنوط و کفن نمی‌باشم

Барои маслиҳат ар гуфтам : аз ту сайр шудам

برای مصلحت ار گفتم: از تو سیر شدم

Аз он маранҷ , ки бар як сухан наме бошам

از آن مرنج، که بر یک سخن نمی‌باشم

Агар ту қасди тану ҷони Авҳадии дорӣ

اگر تو قصد تن و جان اوحدی داری

Биё , ки зиндаи бад-ӣни ҷон ва тан наме бошам

بیا، که زنده بدین جان و تن نمی‌باشم