Он дӯст ки май байнам , он дӯст ки ме донам

آن دوست که می‌بینم، آن دوست که می‌دانم

То онкӣ Рахш дидам , ӯ ман шуд ва ман онам

تا آنکه رخش دیدم، او من شد و من آنم

Дар оинаи ҷуз рӯе нанамуд маро , зини рӯ

در آینه جز رویی ننمود مرا، زین رو

эй коҷ ! бидонам то : бар рӯй ки ҳайронам ?

ای کاج! بدانم تا: بر روی که حیرانم؟

Ҳар чанд ки мейронро аз мӯрча ор ед

هر چند که میران را از مورچه عار اید

ӯ гуяд ва ман гӯям , чун мӯри сулаймонам

او گوید و من گویم، چون مور سلیمانم

Чун шаст ба як рангии нақши сабку сангӣ

چون شست به یک رنگی نقش سبک و سنگی

Ҳукмии ману ҳукмӣ ӯ , меронаду миронм

حکمی من و حکمی او، میرانَد و میرانم

Ҷононм агар хоҳад ҳаргизи бнмирми ман

جانانم اگر خواهد هرگز بنمیرم من

На зиндаи бен ҷонон , на зиндаи бойени ҷонам

نه زنده به آن جانان، نه زنده باین جانم

Даврӣ агар ӯ ҷӯяд шояд ки тавон кардан

دوری اگر او جوید شاید که توان کردن

Гар ман кунам ин даврӣ давраст ки натавонам

گر من کنم این دوری دورست که نتوانم

Гуфто : бтўи мимонм , дар худ чу назар кардам

گفتا: بتو میمانم، در خود چو نظر کردم

Ҷузи дӯсти нмимонд , гӯйӣ : ба ки мимонм ?

جز دوست نمیماند، گویی: به که میمانم؟

Ин Зуҳра кро бошад ? ҷузи ман , ки бгстохӣ

این زهره کرا باشد؟ جز من، که بگستاخی

Бархонаду нниўшм , бифурӯшаду нстонм

برخواند و ننیوشم، بفروشد و نستانم

То аз дгарӣ гӯям , дарвешам ва ӯ султон

تا از دگری گویم، درویشم و او سلطان

Чун бар дар ӯ пўим , дарвешаму султонам

چون بر در او پویم، درویشم و سلطانم

Гар зонка касе дигари зини қисса ба мастурӣ

گر زانکه کسی دیگر زین قصه به مستوری

Хомӯш тавонад шуд , ман мастам ва натавонам

خاموش تواند شد، من مستم و نتوانم

эй Авҳадӣ , ӯрогар ёбӣ , талаб он кун

ای اوحدی، او را گر یابی، طلب آن کن

Кӯро банданд кас , зини гӯна ки ман донам

کو را بنداند کس، زین گونه که من دانم

Он сайд ки миҷстм , ҳар чанд ба дом омад

آن صید که میجستم، هر چند به دام آمد

Дигар бадванд пар дар кӯҳу биёбонам

دیگر بدواند پر در کوه و بیابانم