Дилами зиндон ишқ туасту зиндонии дарави ҷонам

دلم زندان عشق توست و زندانی درو جانم

Чу зиндонӣ шудам , дигар чаҳ май хоҳӣ ? маранҷонам

چو زندانی شدم،دیگر چه می‌خواهی؟ مرنجانم

Маро хон , эй парии чеҳра , кигар сад бор дар рӯзӣ

مرا خوان، ای پری‌چهره، که گر صد بار در روزی

Сагами хуоне дуо гӯям , бидам гӯйӣ сано хонам

سگم خوانی دعا گویم، بدم گویی ثنا خوانم

Гар умедӣ ки ман дорам раво гардад зи васли ту

گر امیدی که من دارم روا گردد ز وصل تو

Ба дарбонят биншинам , ба султонят бинишонам

به دربانیت بنشینم، به سلطانیت بنشانم

Маро аз рӯй худ даврӣ чаҳ фармоеу маҳҷӯрӣ ?

مرا از روی خود دوری چه فرمایی و مهجوری؟

Агар ҳукмӣ кунӣ бар ман , ба чизе кун ки битавонам

اگر حکمی کنی بر من، به چیزی کن که بتوانم

Дилами барадӣ ва медонам ки : пеш туаст ва май доне

دلم بردی و می‌دانم که: پیش توست و می‌دانی

Ту ҳам лекин наме гӯйӣ , ки май гӯйӣ : наме донам

تو هم لیکن نمی‌گویی، که می‌گویی: نمی‌دانم

Маро девона медорад сари зулфи прирўиӣ

مرا دیوانه می‌دارد سر زلف پریرویی

Кигар бо ман дар оради сар , кунад ҳолеи сулаймонам

که گر با من در آرد سر، کند حالی سلیمانم

Азин андеша дар доман кашидам пои сад навбат

ازین اندیشه در دامن کشیدم پای صد نوبت

Агар ёди сар зулфаш намегирад гиребонам

اگر یاد سر زلفش نمی‌گیرد گریبانم

Нгорино , чаро кардӣ ту бо ҳамчун манӣ сахтӣ ?

نگارینا، چرا کردی تو با همچون منی سختی؟

Ки андари аҳди худ ҳаргиз надидӣ сусти паймонам

که اندر عهد خود هرگز ندیدی سست‌پیمانم

Ба ҳар ҳукмӣ ки фармое , макун тақсир , каз хубон

به هر حکمی که فرمایی، مکن تقصیر، کز خوبان

Туро бар Авҳадӣ ҳукмаст ва ман ҳам бандаи фармонам

تو را بر اوحدی حکمست و من هم بنده فرمانم