Дили худро ба дидори ту ҳоҷат манд медонам

دل خود را به دیدار تو حاجت‌مند میدانم

Ғами ҳиҷри ту бунёдам бихоҳад кунад , медонам

غم هجر تو بنیادم بخواهد کند، میدانم

Марои гӯйӣ : сари худ гир ва поем бастае муҳкам

مرا گویی: سر خود گیر و پایم بسته‌ای محکم

Азим ошуфтаам , лекини халос аз банд медонам

عظیم آشفته‌ام، لیکن خلاص از بند میدانم

Лабати пӯшидаи барад аз ман дили гумроҳ ва ман ҳаргиз

لبت پوشیده برد از من دل گمراه و من هرگز

Ҳадис ӯ нмигўими бкс , ҳар чанд медонам

حدیث او نمیگویم بکس، هر چند میدانم

Шабами як бӯса фармудӣ ки : хоҳам дод , лекини ман

شبم یک بوسه فرمودی که: خواهم داد، لیکن من

Ба бӯсӣ зон даҳан мушкил шавам хурсанд , медонам

به بوسی زان دهن مشکل شوم خرسند، میدانم

Маро ҳар дами зи пеши худ бароне чун магас , лекин

مرا هر دم ز پیش خود برانی چون مگس، لیکن

Нахоҳам рафтан аз пешат , ки қадар қанд медонам

نخواهم رفتن از پیشت، که قدر قند میدانم

Ту май гӯйӣ : казин пас ман вафои варзам , балии хубон

تو می‌گویی: کزین پس من وفا ورزم، بلی خوبان

Бигӯянд ин ҳикоятҳо ва натавонанд , медонам

بگویند این حکایت‌ها و نتوانند ، میدانم

Ҳамаи дам , Авҳадӣ , зини пас мадаи панд ва бибин ӯ ро

همه دم، اوحدی، زین پس مده پند و ببین او را

Ки чунаш ошиқам бо онкӣ хеле панд медонам

که چونش عاشقم با آنکه خیلی پند میدانم