Ту гулшани ҳасанӣ ва мо чун хору хошок , эй санам

تو گلشن حسنی و ما چون خار و خاشاک، ای صنم

Аз мо чаро ранҷидае ? ҳошок , ҳошок ! эй санам

از ما چرا رنجیده‌ای؟ حاشاک، حاشاک! ای صنم

Осори хашму чашм ту куфрасту имон , эй парӣ

آثار خشم و چشم تو کفرست و ایمان، ای پری

Гуфтори талху лаъл ту заҳрасту тирёк , эй санам

گفتار تلخ و لعل تو زهرست و تریاک، ای صنم

Аз дардмандони чунин дар дили кудурати доштан

از دردمندان چنین در دل کدورت داشتن

Моро шигифт ояд ҳаме зон гавҳари пок , эй санам

ما را شگفت آید همی زان گوهر پاک، ای صنم

Вақт гуласт , эй моҳўш , дар вақти гул хуш бош , хуш

وقت گلست، ای ماهوش، در وقت گل خوش باش، خوش

Аз дӯстони андари макаш рӯй трбнок , эй санам

از دوستان اندر مکش روی طربناک، ای صنم

Зулфат ба сайд ангехтан домӣаст дигар , эй писар

زلفت به صید انگیختن دامیست دیگر، ای پسر

Чашмат ба тир андохтан туркӣаст бебок , эй санам

چشمت به تیر انداختن ترکیست بی‌باک، ای صنم

Каз сар ба шамшерами диҳӣ , ё банд бар поем наҳй

کز سر به شمشیرم دهی، یا بند بر پایم نهی

Ҳаргиз нахоҳам доштани дастати зи фитрок , эй санам

هرگز نخواهم داشتن دستت ز فتراک، ای صنم

Дишаби мборкбод ман кардӣ ба ишқи хештан

دیشب مبارکباد من کردی به عشق خویشتن

Ёрб ! ки боди ин ҷону тан , он бодро хок , эй санам

یارب! که باد این جان و تن، آن باد را خاک، ای صنم

Ман шавқи ваҳшии нозирии ибкии бдмъи соирӣ

من شوق وحشی ناظری یبکی بدمع سایری

Мокони исбўои хотирии мо иҳби лўлок , эй санам

ماکان یصبوا خاطری ما یحب لولاک، ای صنم

Дӯшам чу мегуфтӣ ки : ту дар ғам наМонӣ , Авҳадӣ

دوشم چو می‌گفتی که: تو در غم نمانی، اوحدی

Аз осмон омад Нидо : омину аёк , эй санам

از آسمان آمد ندا: آمین و ایاک، ای صنم