Гар шабии чораи ин дарди ҷудои бикунам

گر شبی چارهٔ این درد جدایی بکنم

Аз шаби турра ӯ рӯзи намоеи бикунам

از شب طرهٔ او روز نمایی بکنم

Вар ба даст оварам аз шоми ду зулфаши гиреҳӣ

ور به دست آورم از شام دو زلفش گرهی

То саҳар бар рух ӯ ғолияи соеи бикунам

تا سحر بر رخ او غالیه سایی بکنم

Сарзаниш мекунадам ақл ки : дар ишқ мапӣч

سرزنش می‌کندم عقل که: در عشق مپیچ

Биравам чораи ин ақли риёеи бикунам

بروم چارهٔ این عقل ریایی بکنم

Аз барои сухани ақл хатое бошад

از برای سخن عقل خطایی باشد

Ки ба тарки рухи он тарки хтоиии бикунам

که به ترک رخ آن ترک ختایی بکنم

Гар мусаххар шавад он рӯй чу хуршеди маро

گر مسخر شود آن روی چو خورشید مرا

Подшоҳӣ чаҳ ? ки даъвии худои бикунам

پادشاهی چه؟ که دعوی خدایی بکنم

Ҳар чаҳ бошад , зи дилу донишу дайн , гар хоҳад

هر چه باشد، ز دل و دانش و دین، گر خواهد

Бидиҳаму ончӣ маро нест гадои бикунам

بدهم و آنچه مرا نیست گدایی بکنم

Аз ҷудоӣ шудам ошуфтау андари ҳамаи шаҳр

از جدایی شدم آشفتهٔ و اندر همه شهر

Мададӣ нест ки тадбири ҷудои бикунам

مددی نیست که تدبیر جدایی بکنم

Сабр гӯйанд : бикун , сабр ба дил шояд кард

صبر گویند: بکن، صبر به دل شاید کرد

Чун маро нест дилӣ , сабри куҷоеи бикунам ?

چون مرا نیست دلی، صبر کجایی بکنم؟

Авҳадии вор агар он зулфи ду то бигузорад

اوحدی وار اگر آن زلف دو تا بگذارد

Зуд якто шаваму тарки дутои бикунам

زود یکتا شوم و ترک دوتایی بکنم