Шуд зиндаи ҷони ман ба май , зон ёд бисёраш кунам

شد زنده جان من به می، زان یاد بسیارش کنم

Ангур агар миннат наад , ман зинда бар дораш кунам

انگور اگر منت نهد، من زنده بر دارش کنم

Ман мастам аз ҷой дигар , афтода дар домӣ дигар

من مستم از جای دگر، افتاده در دامی دگر

Ҳар кас ки ояд сӯии ман , чун худ гирифтораш кунам

هر کس که آید سوی من، چون خود گرفتارش کنم

Ҷони нек ноҳамвор шуд , то бо сару тан ёр шуд

جان نیک ناهموار شد، تا با سر و تن یار شد

Бар май занами обии з ме, бошад ки ҳамвораш кунам

بر می‌زنم آبی ز می، باشد که هموارش کنم

Саҷҷодагар монеъ шавад , ҳоляш бифурӯшам ба май

سجاده گر مانع شود، حالیش بفروشم به می

Тасбеҳ агар заҳмат диҳад , дар ҳол зуннораш кунам

تسبیح اگر زحمت دهد، در حال زنارش کنم

Дерӣаст то дар хоб шуд бахти ман ошуфтаи дил

دیریست تا در خواب شد بخت من آشفته دل

Ман ҳам хурӯшӣ май занам , бошад ки бедораш кунам

من هم خروشی می‌زنم، باشد که بیدارش کنم

Дил дар ғамаш бемор шуд вонгаҳи ман аз дил бе хабар

دل در غمش بیمار شد وانگه من از دل بی‌خبر

Акнӯн ки бо хеши омадам зон шуд ки бемораш кунам

اکنون که با خویش آمدم زان شد که بیمارش کنم

Дар шамъи рӯйиши ҷони ман , гуми гашт ва мегуяд ки ? на

در شمع رویش جان من، گم گشت و میگوید که؟ نه

Кӯ зон даҳани парвонае ? томн падедораш кунам

کو زان دهن پروانه‌ای؟ تامن پدیدارش کنم

Гар сари зи хоки пой ӯ гардан бипечад як замон

گر سر ز خاک پای او گردن بپیچد یک زمان

Нолоиқаст ар баъди азин бар дӯши худ бориш кунам

نالایقست ار بعد ازین بر دوش خود بارش کنم

Гӯйанд : васфи ишқ ӯ , то чанд гӯйӣ ? Авҳадӣ

گویند: وصف عشق او، تا چند گویی؟ اوحدی

Пайваста гӯям , Авҳадӣ , то нек бар кораш кунам

پیوسته گویم، اوحدی، تا نیک بر کارش کنم