Мо нури чашми модари ин хок тира ем
ما نور چشم مادر این خاک تیرهایم
Обои анҷуми фалакиро набера ем
آبای انجم فلکی را نبیرهایم
Ҳар нақдро ки аз азал омад ба коми гир
هر نقد را که از ازل آمد به کام گیر
Ҳар файзро ки то абад омад пазира ем
هر فیض را که تا ابد آمد پذیرهایم
Дар панҷ рукни муттафиқи аласли чора гар
در پنج رکن متفقالاصل چارهگر
Бар чори скни муттафиқи алФръ чира ем
بر چار سکن متفقالفرع چیرهایم
Муставфӣони моли бақоро хазинаи дор
مستوفیان مال بقا را خزینهدار
Қонӯнёни тиби бақоро захира ем
قانونیان طب بقا را ذخیرهایم
эй муддаӣ , макун ту надониста тарҳи мо
ای مدعی، مکن تو ندانسته طرح ما
Ки эксиру Аслони қадамро хамира ем
که اکسیر و اصلان قدم را خمیرهایم
Гар кардае тиҷорати Ҳиндӯстони ишқ
گر کردهای تجارت هندوستان عشق
Доне ки : мо матоъи кадомин ҷазираем ?
دانی که: ما متاع کدامین جزیرهایم؟
Аз иттифоқи ғайбати даҳ рӯза бок нест
از اتفاق غیبت ده روزه باک نیست
Конҷои зи ҳозирони бузург ҳзираҳ ем
کانجا ز حاضران بزرگ حظیرهایم
Онҷои мкрмим чу сақлобу занҷабил
آنجا مکرمیم چو سقلاب و زنجبیل
Ҳар чанд дар диёри ту Кирмон ва зера ем
هر چند در دیار تو کرمان و زیرهایم
Лоф « балӣ » задем вази рӯзи аласти боз
لاف « بلی» زدیم وز روز الست باز
Бар як ниҳод ва як сифат ва як ва тира ем
بر یک نهاد و یک صفت و یک و تیرهایم
Моро зи шаҳр то ки бурун бардаанд рахт
ما را ز شهر تا که برون بردهاند رخت
Гуҳ хоҷаем дар даҳ ва гоҳе амира ем
گه خواجهایم در ده و گاهی امیرهایم
Даврии зи кӯии дӯсти гуноҳии кабӣра буд
دوری ز کوی دوست گناهی کبیره بود
Акнӯн ба шасту шӯии гуноҳ кабӣра ем
اکنون به شست و شوی گناه کبیرهایم
Рӯзӣ ба чархи ҷӯши براردи Фқоъи ҷон
روزی به چرخ جوش برآرد فقاع جان
Зини хами сари гирифта , ки дар вай чу шира ем
زین خم سر گرفته، که در وی چو شیرهایم
Бо Авҳадии муоширати рӯҳи қудсён
با اوحدی معاشرت روح قدسیان
Нашигифт азон , ки мо ҳама аз як ашира ем
نشگفت ازان، که ما همه از یک عشیرهایم