Бози қаландари шудем , хона бар андохтем

باز قلندر شدیم، خانه بر انداختیم

Ишқи навоеи бузад , хирқа дар андохтем

عشق نوایی بزد، خرقه در انداختیم

Шуъла ки дар сина буд сӯз ба дил боз дод

شعله که در سینه بود سوز به دل باز داد

Меҳр ки бо Зуҳра буд бар қамар андохтем

مهر که با زهره بود بر قمر انداختیم

Ақли риёи пешаро хор биҳиштем зуд

عقل ریا پیشه را خوار بهشتیم زود

Нафаси бидонадяшро дар сқр андохтем

نفس بداندیش را در سقر انداختیم

Грки ҳавасро ба унф даст бибастему дам

گرک هوس را به عنف دست ببستیم و دم

Мурғи ҳаворо ба заҷри бол ва пар андохтем

مرغ هوا را به زجر بال و پر انداختیم

Маънӣ беаслро нақш бишустем пок

معنی بی‌اصل را نقش بشستیم پاک

Сӯрати ноҷинсро аз назар андохтем

صورت ناجنس را از نظر انداختیم

Дар дили мо ҳар чаҳ буд , ҷузи ҳавасу ёди ҳақ

در دل ما هر چه بود، جز هوس و یاد حق

Ин бстрдими пок , он ба дар андохтем

این بستردیم پاک، آن به در انداختیم

Зуд ба хусрав бар ин қиссаи ширин , ки мо :

زود به خسرو بر این قصهٔ شیرین، که ما:

Заҳмати Фарҳодро аз камар андохтем

زحمت فرهاد را از کمر انداختیم

Аз гули бустони васли як ду се доман биор

از گل بستان وصل یک دو سه دامن بیار

Кони алафи талхро пеш хар андохтем

کان علف تلخ را پیش خر انداختیم

Зқаҳи як мурғ буд , туъмаи як мӯри гашт

زقهٔ یک مرغ بود، طعمهٔ یک مور گشت

Ҳар чаҳ ба айём бар як дигар андохтем

هر چه به ایام بر یک دگر انداختیم

эй ки ба ташвиши мо дасти бароварда Эй

ای که به تشویش ما دست برآورده‌ای

Теғ чаро мекашӣ ? чун сипар андохтем

تیغ چرا میکشی؟ چون سپر انداختیم

Ёд сипоҳон меар , ҳеҷ , ки мо серумаи вор

یاد سپاهان میار، هیچ، که ما سرمه‌وار

Хок дараш , Авҳадӣ , дар басар андохтем

خاک درش، اوحدی، در بصر انداختیم