Аз ишқи даврӣ чун кунам ? кини ишқи мастурии шикан

از عشق دوری چون کنم؟ کین عشق مستوری شکن

Бо шер шуд дар ҳалқи дил , бо ҷон бурун ояд зи тан

با شیر شد در حلق دل، با جان برون آید ز تن

Тарки каллаи дорӣ , шабӣ , кард ин , мпрсидм , ки шуд

ترک کله داری، شبی، کرد این،مپرسیدم، که شد

Сари сувидои дилами савдои он тарки хутан

سر سویدای دلم سودای آن ترک ختن

Дар дили ниҳодами меҳр ӯ ва он дил равон додам бадв

در دل نهادم مهر او و آن دل روان دادم بدو

Зеро кигар дар ҷони нуҳум , ҷонам нагунҷад дар бадан

زیرا که گر در جان نهم، جانم نگنجد در بدن

Зон чеҳра чун ёд оварам , дар гӯр , баъд аз солҳо

زان چهره چون یاد آورم،در گور، بعد از سالها

Ашками брўёнди алаф , оҳам бисӯзанд кафан

اشکم برویاند علف، آهم بسوزاند کفن

Ман ме тавонам ҷони худ дар пой ӯ кардан вале

من می‌توانم جان خود در پای او کردن ولی

Чун ман бакулӣ ӯ шудам , худ чун тавон гуфт ӯ ва ман ?

چون من بکلی او شدم،خود چون توان گفت او و من؟

Моро сипар кардан чаҳ суд ? ӣнҷо , ки дасти ишқ ӯ

ما را سپر کردن چه سود؟ اینجا، که دست عشق او

Бар сина захмӣ мезанад конро набинад перҳан

بر سینه زخمی میزند کان را نبیند پیرهن

Бар сарви қадаши зулфро , дил дид ва бо вай гуфт : ҳай !

بر سرو قدش زلف را، دل دید و با وی گفت: هی!

Аз бӯсаи дуздӣ тавба кун , кин ҷо дарахтасту расан

از بوسه دزدی توبه کن، کین جا درختست و رسن

Гуяд ки : « сини син » тарки ман , чун гӯямаш номеҳрбон

گوید که: «سن سن» ترک من، چون گویمش نامهربان

Вари меҳрбони михўонмши аинрои нмигўид ки : « син »

ور مهربان میخوانمش اینرا نمیگوید که: «سن»

Гуфто : бихоҳам куштанати рӯзӣ , чу гуфтам : хӯни баҳо ?

گفتا: بخواهم کشتنت روزی، چو گفتم: خون بها؟

Бинмуд рӯй худ ки : ҳон ! гуфтам : зиҳии ваҷҳи ҳасан !

بنمود روی خود که: هان! گفتم: زهی وجه حسن!

Ҳар соъатии шукр ба ман зи он пистаи ман ман ме диҳад

هر ساعتی شکر به من ز آن پسته من من می‌دهد

Гар нест соҳир ? чун диҳад аз пистае шукр ба ман ?

گر نیست ساحر؟ چون دهد از پسته‌ای شکر به من؟

эй боғбон ,гар боғро ороишии дории ҳавас

ای باغبان، گر باغ را آرایشی داری هوس

Шмшмодро бар кун збни вена сарв бинишон дар чаман

شمشماد را بر کن زبن وین سرو بنشان در چمن

эй бод , агар дар қатли ман саъйӣ кунад , бо ӯ бигӯӣ :

ای باد، اگر در قتل من سعیی کند، با او بگوی:

Мо рух нпичонидаҳем , ар новакии дорӣ , бизан

ما رخ نپیچانیده‌ایم، ار ناوکی داری، بزن

Даии азм дил бардоштан кардам , ғамаш гуфт : Авҳадӣ

دی عزم دل برداشتن کردم، غمش گفت: اوحدی

Натавон ки дил зўбр кунӣ , тани дарда ва ҷонӣ бикун

نتوان که دل زوبر کنی، تن درده و جانی بکن