Боғи басон Миср шуд аз рухи Юсуфи саман

باغ بسان مصر شد از رخ یوسف سمن

Гашти равони з ҳар тарафи об чу нил дар чаман

گشت روان ز هر طرف آب چو نیل در چمن

Ҷомаи тавба зишт шуд , вақти канор кишт шуд

جامهٔ توبه زشت شد، وقت کنار کشت شد

Бар сифат биҳишт шуд , боғ , ба сад ҳазор фан

بر صفت بهشت شد، باغ، به صد هزار فن

Умр азиз шуд ба сар , тахти азизи гули нигар

عمر عزیز شد به سر، تخت عزیز گل نگر

Бар сари сабзҳоитар , дар бен шохи норван

بر سر سبزهای تر، در بن شاخ نارون

Лола ба мавкиби сабо , гуфт : ҳазор марҳабо

لاله به موکب صبا، گفت: هزار مرحبا

Ғунчаи хазид дар қабо , гул бадаред перҳан

غنچه خزید در قبا، گل بدرید پیرهن

Ғулғули мурғи зндхўон , рафт ба гӯши зиндагон

غلغل مرغ زندخوان، رفت به گوش زندگان

Зиндаи дилӣ , макун ниҳон , рӯй чу мурда дар кафан

زنده دلی، مکن نهان، روی چو مرده در کفن

эй шуда рӯй зарди дайн , ҳеҷ начида вирди дайн

ای شده روی زرد دین، هیچ نچیده ورد دین

Кӣ барисӣ ба дарди дайн ? ҷуз ба сафои дарди ?дан

کی برسی به درد دین؟ جز به صفای درد دن

Ҳарчӣ бхўостии туе , ва ончӣ накостӣ туе

هرچه بخواستی تویی، و آنچه نکاستی تویی

Рӯ , ки ба ростии туе , анҷуми ин ду анҷуман

رو، که به راستی تویی، انجم این دو انجمن

Фаръи туеу асли ту , ҷинси туеу фасли ту

فرع تویی و اصل تو، جنس تویی و فصل تو

Ҳиҷри туеу васли ту , гар барисӣ ба хештан

هجر تویی و وصل تو، گر برسی به خویشتن

Авҳадӣ , аз макон ӯ магзару остон ӯ

اوحدی، از مکان او مگذر و آستان او

Чун шудае аз он ӯ , лоф мазан зи мо ва ман

چون شده‌ای از آن او، لاف مزن ز ما و من