Чу оташаст ба гармии ҳавои тобистон

چو آتشست به گرمی هوای تابستان

Бидиҳ ду коса азон оби лаъл , ё бустон

بده دو کاسه ازان آب لعل، یا بستان

Ҳавои ишқу ҳавоӣ майу ҳавои тамӯз

هوای عشق و هوای می و هوای تموز

Се оташанд , ки хорӣ кунанд бо мисатон

سه آتشند، که خواری کنند با مستان

Биор шира ва пуркун шаробу нақли буна

بیار شیره و پرکن شراب و نقل بنه

Бирез сӯсану гул бар дар сарои бустон

بریز سوسن و گل بر در سرا بستان

з ҳар ҳадис ба овоз мутрибӣ кун гӯш

ز هر حدیث به آواز مطربی کن گوش

Ки андалеби зи мрғўл ӯ баради дастон

که عندلیب ز مرغول او برد دستان

зи дасти лолаи ҷабинии шароби гир ба даст

ز دست لاله جبینی شراب گیر به دست

Ки ақли сари бунаад , чун бурун кунад дастон

که عقل سر بنهد، چون برون کند دستان

Ману муҳаббати хубони зи аҳди маҳди азал

من و محبت خوبان ز عهد مهد ازل

Ду кӯдакем ки хӯрдем шери як пистон

دو کودکیم که خوردیم شیر یک پستان

Дар он замон ки змои додҳо сетонеи боз

در آن زمان که زما دادها ستانی باز

Нишоти ишқ , худоё , зи Авҳадии мисатон

نشاط عشق، خدایا، ز اوحدی مستان