Дило , хуш кардае манзил ба кӯии васли дилдорон

دلا،خوش کرده ای منزل به کوی وصل دلداران

Дигар бо ёдам оварадӣ қадӣмии суҳбати ёрон

دگر با یادم آوردی قدیمی صحبت یاران

зи хокати буии аҳд ёр меёбад димоғи ман

ز خاکت بوی عهد یار می‌یابد دماغ من

Зиҳӣ ! буии вафодорӣ , зиҳӣ ! хоки вафодорон

زهی!بوی وفاداری، زهی!خاک وفاداران

Хушо он фурсат ва он айш ва он айём ва он давлат

خوشا آن فرصت و آن عیش و آن ایام و آن دولت

Ки бо матлӯб худ будам алии рағми талаби горон

که با مطلوب خود بودم علی رغم طلب‌گاران

Бимон , эй сорибон , моро ба дарди хеш ва хуш бигузар

بمان ،ای ساربان،ما را به درد خویش و خوش بگذر

Ки бори афтода ҳамроҳӣ надонад бо сабки борон

که بار افتاده همراهی نداند با سبک باران

Худ , эй маҳмил нишин , имшаби туро чун хоб ме ояд

خود ، ای محمل‌نشین، امشب ترا چون خواب می‌آید

Ки аз дӯш шутур бигузашт оби чашми бедорон

که از دوش شتر بگذشت آب چشم بیداران

зи оҳи сарду оби чашми худ доим ба фарёдам

ز آه سرد و آب چشم خود دایم به فریادم

Ки андари роҳи савдои ту ин бодаст ва он борон

که اندر راه سودای تو این بادست و آن باران

Насими субҳ , агар пеши табиби ман гзрёбӣ

نسیم صبح، اگر پیش طبیب من گذریابی

Бигӯ : охир гузорӣ кун , ки бдҳолнди беморон

بگو: آخر گذاری کن، که بدحالند بیماران

Агар ёрони маҷлисро насиҳат сахт ме ояд

اگر یاران مجلس را نصیحت سخت می‌آید

Ман аз мастии нмидонм , чаҳ мигўинди ҳушёрон ?

من از مستی نمیدانم، چه میگویند هشیاران؟

Чунон бо оташи ишқати дилам омезишӣ дорад

چنان با آتش عشقت دلم آمیزشی دارد

Ки оташ дар наёмизад чунон бо авди атторон

که آتش در نیامیزد چنان با عود عطاران

Ҳадисамро , ки май суди зи ширинии дили мардум

حدیثم را، که می‌سود ز شیرینی دل مردم

Бихон , эй ошиқу дардаи салои ангабини хорон

بخوان، ای عاشق و درده صلای انگبین خواران

Мҷўӣ , эй Авҳадӣ , бе ғами висол ӯ , ки пеш аз мо

مجوی، ای اوحدی، بی‌غم وصال او، که پیش از ما

Дарин савдо ба кӯй ӯ фурӯи рафтанд бисёрон

درین سودا به کوی او فرو رفتند بسیاران