Маро мапурс ки : чун шармсорам аз ёрон ?

مرا مپرس که: چون شرمسارم از یاران؟

зи дасти ин дам чун барфу ашк чун борон

ز دست این دم چون برف و اشک چون باران

Ба хоки пои ту муҳтоҷам ва надорам роҳ

به خاک پای تو محتاجم و ندارم راه

Бар остони ту аз заҳмати талаби горон

بر آستان تو از زحمت طلب‌گاران

Марои зи таънаи бегонаи он ҷафо нарасед

مرا ز طعنهٔ بیگانه آن جفا نرسید

Ки аз тънти ҳамсоягону ҳамкорон

که از تعنت همسایگان و همکاران

Ба рӯзи ҷанги зи дасти ғамат ба фарёдам

به روز جنگ ز دست غمت به فریادم

Чу рӯзи сулҳи зи ғавғои оштии хорон

چو روز صلح ز غوغای آشتی خواران

зи паҳлавии камарати кисҳо тавонам дӯхт

ز پهلوی کمرت کیسها توانم دوخت

Вале маҷол надорам зи дасти тарророн

ولی مجال ندارم ز دست طراران

Ҳазор шарбат агар май диҳӣ чунон набӯд

هزار شربت اگر می‌دهی چنان نبود

Ки буии васл , ки восил шавад ба беморон

که بوی وصل، که واصل شود به بیماران

Ба Авҳадӣ нарасад навбати висоли ту ҳеҷ

به اوحدی نرسد نوبت وصال تو هیچ

Агар на кам шавад ин ғулғули ҳаводорон

اگر نه کم شود این غلغل هواداران