Чаҳ рӯйаст ин ? ки ҳайронанд азуи ҳурон

بنامیزد! چه رویست این؟ که حیرانند ازو حوران

Чунин ширин набошад дар сипоҳи хусрави турон

چنین شیرین نباشد در سپاه خسرو توران

Дилами наздик он омад ки : аз дарди ту хӯн гардад

دلم نزدیک آن آمد که: از درد تو خون گردد

Вале пӯшида медорам нишони дардаш аз даврон

ولی پوشیده میدارم نشان دردش از دوران

Бихандӣ чун марои бинӣ ки : хӯни мигрим аз ишқат

بخندی چون مرا بینی که: خون میگریم از عشقت

з мисли ин харобиҳо чаҳ ғам доранд маъмурон ?

ز مثل این خرابی‌ها چه غم دارند معموران؟

Чу шохи гули зи раъное ба ҳар дастии ҳамеи гардӣ

چو شاخ گل ز رعنایی به هر دستی همی گردی

Дареғ омад марои шамъии чунин дар даст бе нурон

دریغ آمد مرا شمعی چنین در دست بی‌نوران

Ту чандини шукр аз танги даҳони худ фурӯи резӣ

تو چندین شکر از تنگ دهان خود فرو ریزی

Надонистӣ ки : аз гармӣ Биҷӯш оянд мҳрўрон ?

ندانستی که: از گرمی بجوش آیند محروران؟

Табиби хуфтаи моро ҳаме бояд хабар кардан

طبیب خفتهٔ ما را همی باید خبر کردن

Ки : имшаби соъатӣ бар ҳам наомад чашми ранҷурон

که: امشب ساعتی بر هم نیامد چشم رنجوران

зи нӯши ҳуққаи лаъли ту чун шаҳдӣ талаб дорадам

ز نوش حقهٔ لعل تو چون شهدی طلب داردم

Рқибонт ҳаме ҷӯшанд гирди ман чу занбӯрон

رقیبانت همی جوشند گرد من چو زنبوران

Назар бар манзари хуби ту то кардам , дили худ ро

نظر بر منظر خوب تو تا کردم، دل خود را

Тиҳӣ медорам аз савдои дилбандону манзурон

تهی میدارم از سودای دلبندان و منظوران

Мадор аз Авҳадии умеди дайни дорӣу мастурӣ

مدار از اوحدی امید دین‌داری و مستوری

Ки ишқати парда бар хоҳад гирифт аз кори мастурон

که عشقت پرده بر خواهد گرفت از کار مستوران