Кист он ма ? ки меравад нозон

کیست آن مه؟ که می‌رود نازان

Ошиқон дар пеши срондозон

عاشقان در پیش سراندازان

Пои васлаши зи сӯии мо кӯтоҳ

پای وصلش ز سوی ما کوتاه

Дасти ҳиҷраш ба ҷони мо ёзон

دست هجرش به جان ما یازان

Ҳалқҳои ду зулф чун расанаш

حلقهای دو زلف چون رسنش

Чанбари гардани сари афрозон

چنبر گردن سر افرازان

Бар сари чори сӯии дили машҳур

بر سر چار سوی دل مشهور

Камар ӯ зи кӣсаи пардозон

کمر او ز کیسه پردازان

Дар хами зулф ӯ забуни дилҳо

در خم زلف او زبون دلها

Чун кабӯтар ба чнгли бозон

چون کبوتر به چنگل بازان

намедуанд миёни лашкаргоҳ

می‌دواند میان لشکرگاه

Аз чапу рости ҳамчуи таннозон

از چپ و راست همچو طنازان

Даст дар доманаши занами рӯзӣ

دست در دامنش زنم روزی

Бар дар боргаҳ чу сарбозон

بر در بارگه چو سربازان

Бӯса Эй хоҳамаш , вагар надиҳад

بوسه‌ای خواهمش، و گر ندهد

Бустонам ба давлати ғозон

بستانم به دولت غازان

Авҳадӣ , дили мада ба ғамза ӯ

اوحدی، دل مده به غمزهٔ او

Кшкоро кунанд ғаммозон

کشکارا کنند غمازان