Ин дилбарон ки мекашадам чашми масташон

این دلبران که می‌کشدم چشم مستشان

Касро хабар нашуд ки , чаҳ дидам зи дасташон ?

کس را خبر نشد که، چه دیدم ز دستشان؟

Бар мо дар балоу ғаму ғусса бар кушод

بر ما در بلا و غم و غصه بر گشاد

Он кас ки нақши зулфу лабу чеҳраи басташон

آن کس که نقش زلف و لب و چهره بستشان

Дар хӯн кунанд чун бинмоӣем ҳоли дил

در خون کنند چون بنماییم حال دل

Гӯйанд нестмон хабар аз ҳол ва ҳасташон

گویند نیستمان خبر از حال و هستشان

Андари шикасти хотири мо саъй ме намӯд

اندر شکست خاطر ما سعی می‌نمود

Ёрӣ ки чини зулфи сияҳ май шикасташон

یاری که چین زلف سیه می‌شکستشان

То донҳои хол ниҳоданд гирди лаб

تا دانهای خال نهادند گرد لب

Дигари зи доми зулфи шикории нрстшон

دیگر ز دام زلف شکاری نرستشان

Онҳо ки тан ба меҳр супоранду дил ба ишқ

آنها که تن به مهر سپارند و دل به عشق

Зинҳо магар ба марг буд бози рстшон

زینها مگر به مرگ بود باز رستشان

Панҷоҳ гӯна бар дил ришам ҷароҳатаст

پنجاه گونه بر دل ریشم جراحتست

Зон тирҳо ки бар ҷигар омад зи шасташон

زان تیرها که بر جگر آمد ز شستشان

Бар меҳр ва дӯстӣ наниҳанд ин гуруҳи дил

بر مهر و دوستی ننهند این گروه دل

Гӯйӣ чаҳ душманӣаст ки дар дил нишасташон ?

گویی چه دشمنیست که در دل نشستشان؟

Бар поишони нуҳуми зи вафои бӯсаи баъди азин

بر پایشان نهم ز وفا بوسه بعد ازین

Зеро ки рӯй гуфтаму хотири бхстшон

زیرا که روی گفتم و خاطر بخستشان

ӣнони бад-ӣни баландии қаду ҷалоли қадар

اینان بدین بلندی قد و جلال قدر

Кӣ бошад илтифоти бад-ӣни хоки пасташон ?

کی باشد التفات بدین خاک پستشان؟

Моро азин батон макун , эй Авҳадӣ , ҷудо

ما را ازین بتان مکن، ای اوحدی، جدا

К-эймон наёвард ба касе бути парасташон

کایمان نیاورد به کسی بت پرستشان