Кأс май дар дасту кӯси ишқ бар бомстмон

کأس می در دست و کوس عشق بر بامستمان

Чун буд инкор бо май хора ва бо мастмон ?

چون بود انکار با می خواره و با مستمان؟

Зуди ҷоми зуҳди худ бар санг шайдое занад

زود جام زهد خود بر سنگ شیدایی زند

Гар банушад сӯфии он софӣ ки дар ҷои мастмон

گر بنوشد صوفی آن صافی که در جا مستمان

Онкӣ мехоҳад ки : моро сар бигардонад зи ишқ

آنکه میخواهد که: ما را سر بگرداند ز عشق

Теғ бар каш , гӯ : чаҳ ҷои сангу дшномстмон !

تیغ بر کش، گو: چه جای سنگ و دشنامستمان!

эй ки мегӯйӣ : сари худ гиру даст аз ман бидор

ای که میگویی: سر خود گیر و دست از من بدار

То бурун ояд сару дастӣ ки дар домстмон

تا برون آید سر و دستی که در دامستمان

Гар чаҳ банависем сад дафтар нахоҳад шуд тамом

گر چه بنویسیم صد دفتر نخواهد شد تمام

Шарҳи он талхӣ , ки аз ҳиҷри ту дар комстмон

شرح آن تلخی، که از هجر تو در کامستمان

Ашки чашми ман кунун хўнист ва он хӯн низ ҳам

اشک چشم من کنون خونیست و آن خون نیز هم

Чун бибинӣ ё зи дил , ё аз ҷигари вомстмон

چون ببینی یا ز دل، یا از جگر وامستمان

То турои дидеми дилро орзӯеи ҷуз ту нест

تا ترا دیدیم دل را آرزویی جز تو نیست

То напиндорӣ ки майли хобу оромстмон

تا نپنداری که میل خواب و آرامستمان

То ба манзил бош , гӯ , каз ту чаҳ хорӣҳо кашем ?

تا به منزل باش،گو، کز تو چه خواریها کشیم؟

Кончаҳи дидем аз ту савдои аввалин гомстмон

کانچه دیدیم از تو سودا اولین گامستمان

Гар ҷаҳони пар нақш бошад дар дили мо ҷузи яке

گر جهان پر نقش باشد در دل ما جز یکی

Нест мумкин , хоссаи кокнўни Авҳадии номстмон

نیست ممکن، خاصه کاکنون اوحدی نامستمان