Нафасам гирифт азин ғам , нафасии ҳавоӣ ман кун

نفسم گرفت ازین غم، نفسی هوای من کن

Гиреҳ ам фитод бар дам , ба дамии давоӣ ман кун

گره‌ام فتاد بر دم،به دمی دوای من کن

Дгарии баҳоии хеш ар нстонд аз ту бӯса

دگری بهای خویش ار نستاند از تو بوسه

Ту зи бӯса ҳар чаҳ дории ҳама дар баҳои ман кун

تو ز بوسه هر چه داری همه در بهای من کن

На равост зишт кардан ба ҷазои хўбкорон

نه رواست زشت کردن به جزای خوبکاران

Дили ман чаҳ кард бо ту ? ту ҳамон биҷой ман кун

دل من چه کرد با تو؟ تو همان بجای من کن

Чу з гарданам гушӯдӣ гиреҳи ду дасти симин

چو ز گردنم گشودی گره دو دست سیمین

Сари зулфи анбаринро ҳамаи банди пой ман кун

سر زلف عنبرین را همه بند پای من کن

Дили ин баҳона ҷӯён бигурезад аз ғами ту

دل این بهانه‌جویان بگریزد از غم تو

Ту ҳўолти ғами худ ба дар сарой ман кун

تو حوالت غم خود به در سرای من کن

Чаҳ занӣ ба теғу тирам ? чу бихоҳам аз ту бӯсӣ

چه زنی به تیغ و تیرم؟ چو بخواهم از تو بوسی

Рух чун сипар ки дории сипари балоӣ ман кун

رخ چون سپر که داری سپر بلای من کن

Ба ду рӯзи ошноӣ чаҳ наҳй сипос бар ман ?

به دو روز آشنایی چه نهی سپاس بر من؟

Рахт ошност , ҳоле , дилати ошноӣ ман кун

رخت آشناست، حالی، دلت آشنای من کن

Ҳамаи перҳан қабо шуд зи ғами ту бар тани ман

همه پیرهن قبا شد ز غم تو بر تن من

Ту зи соид ва бар худ камару қабоӣ ман кун

تو ز ساعد و بر خود کمر و قبای من کن

Чу балои Авҳадиро зи сари ту давр кардам

چو بلای اوحدی را ز سر تو دور کردم

Ҳамаи умр то ту бошӣ бираву дуоӣ ман кун

همه عمر تا تو باشی برو و دعای من کن